1. ۱سر تا به پا چو شمع همه اشک و آه باشدر راه عشق پا چو نهی، سر به راه باش
2. ۲آسودگی ز گلشن فقر و فنا گلی ستنام گدا به خویش نه و پادشاه باش
3. ۳بیهوده نیست چهچه بلبل درین چمنمستانه جلوه چیست، خبردار چاه باش
4. ۴سرگرمی چراغ بود از کلاه گرمچون آفتاب، گو سر من بی کلاه باش
5. ۵کردیم ترک این چمن از دست باغبانای عندلیب بشنو و ای گل گواه باش
6. ۶کمتر مشو ز نقش قدم، خضر اگر نه ایگر شمع راه کس نشوی، خاک راه باش
7. ۷چند از قفای نعمت دنیا دوی چو آبنفس آتش است، طعمه ی او گو گیاه باش
8. ۸در کاروبار خود مطلب یاری از کسیهم خویش برق خرمن خود همچو ماه باش
9. ۹تا چند چون علاقه ی دستار سرکشی؟ای ماه نو، شکسته چو طرف کلاه باش
10. ۱۰در چشم من عزیز، سیاهان چو سرمه اندای بخت من، هلاک تو گردم، سیاه باش
11. ۱۱پرهیز نیست از می و شاهد ترا سلیمآخر که گفته است چنین روسیاه باش؟