1. ۱چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغپرتو خود را به دور اندازد از روزن چراغ
2. ۲بس که بعد از سوختن هم گرم دارد تب مرامی کند آیینه از خاکسترم روشن چراغ
3. ۳گر گریبان را گشاید بر نسیم، از عقل نیستآنکه چون فانوس دارد در ته دامن چراغ
4. ۴برنیامد کامم از عقل و جنون در عاشقینه ز گلشن گل به کف دارد، نه از گلخن چراغ
5. ۵بی می ناب از دماغم دود می خیزد سلیماین چنین باشد چو خالی گردد از روغن چراغ