1. ۱به دل شکست تمنای یاری چمنمنمانده در قفس امیدواری چمنم
2. ۲به گریه چند دهم آب خار و خس چون ابرملول گشت دل از هرزه کاری چمنم
3. ۳برای سوختن من چو شعله تند مشواگر چه خار و خسم، یادگاری چمنم
4. ۴حدیث عهد گل و دور لاله از من پرسکه همچو آب روان، پاچناری چمنم
5. ۵سلیم سوی گلستان مخوان مرا دیگرکه در درون قفس من حصاری چمنم
6. ۶بس که دارد شوق سروی بسته ی این گلشنمهمچو قمری طوق گردن شد زه پیراهنم
7. ۷از سر راه تو ممکن نیست جنبیدن مرامانده زیر کوه، پنداری چو صحرا دامنم
8. ۸از تب عشقت ز بس افروختم چون تار شمعشاهراه شعله شد هر رشته ی پیراهنم
9. ۹تا شنیدم در قفس از باد، پیغام بهارهمچو غنچه بال و پر گردید اجزای تنم
10. ۱۰کار من باریک و من باریک تر از کار خودعشق در معنی چو سوزن، من چو آب سوزنم
11. ۱۱بی گرفتاری نشاید بود، یارب کم مبادچون گریبان، طوق زنجیر بتان از گردنم
12. ۱۲هرچه پیش آید کسی را، آن صلاح کار اوسترهنما گردید در راه تجرد رهزنم
13. ۱۳ساده لوحی بین که می خواهم به یاد آرد مراآنچه در خاطر نمی آید سلیم او را، منم