1. ۱نوبهار است، چو گل فکر قدح نوشی کنخون غم ریخته در جام فراموشی کن
2. ۲در صف خرقه بدوشان نتوان بود چو گلخرقه دور افکن و با آینه همدوشی کن
3. ۳چون صبا چند بغل گیری سرو و شمشاد؟همچو آتش به خس و خار هم آغوشی کن
4. ۴هرچه بینی، ز بد و نیک جهان آینه وارگر فراموش کنی، شکر فراموشی کن
5. ۵فتنه در بزم ز سرگوشی جام و میناستتا توانی حذر از صحبت سرگوشی کن
6. ۶ناله ی مطرب و نی، هردو یکی کرده زبانمی کنندم همه تکلیف که بیهوشی کن
7. ۷نقل می پسته ی شور است ازان کنج دهنساقی ما مزه دارد، تو قدحی نوش کن
8. ۸هرچه بینی ز بد و نیک درین بزم سلیمخون دل نوش چو پیمانه و خاموشی کن