1. ۱صراحی را منه ساقی به پیش چشم من خالیکه نتوان دید جای دوستان در انجمن خالی
2. ۲تنم را از ضعیفی چون غبار افشاند از دامندل خود را چنین کرد آخر از من پیرهن خالی
3. ۳ز تیشه دست اگر برداشت، دامنگیر شیرین شدمحبت کی تواند دید دست کوهکن خالی؟
4. ۴چو خامه نکته پردازی مرا در صفحه ی بزمی ستکه دایم چون نگین آنجا بود جای سخن خالی
5. ۵بهشتی چون قفس در عالم ای بلبل نمی باشدعجب دامی ست اینجا، جای مرغان چمن خالی!
6. ۶به ملک هند از بس خاک غربت دلنشینم شدوجودم کرد دامان خود از خاک وطن خالی
7. ۷سلیم آن کس که گل بر خاک ما در مستی افشاندمبادا از گل و می هرگزش دست و دهن خالی