1. ۱ماییم به پای تو در افکنده سر خویشوز غایت تقصیر سرانداخته در پیش
2. ۲انداخت مرا چشم کماندار تو چون تیرزان پس که برآورد به دست خودم از کیش
3. ۳ای بسته به قصد من درویش میان رازنهار میازار به مویی دل درویش
4. ۴من شور تو دارم که لبان نمکینتدارند بسی حق نمک بر جگر ریش
5. ۵ساقی مکن اندیشه، بده می که ندارممن مصلحتی با خرد مصلحت اندیش
6. ۶ای جان گذری کن که ز هجران تو مردمبیجان و جهان خود نتوان زیست ازین بیش
7. ۷بازا که من افتاده‌ام و غیر خیالتکس بر سر من نیست ز بیگانه و از خویش
8. ۸عشاق سر تاج ندارند که دارنداز خاک کف پای تو تاجی به سر خویش
9. ۹گفتم که دهی کام دلم گفت لبش: نیسلمان بکش از طالب نوشی ستم نیش