1. ۱باز این چه عیاری را شب پوش نهادستیآشوب دل ما را بر جوش نهادستی
2. ۲باز آن چه شگرفی را بر شعلهٔ کافوریصد کژدم مشکین را بر جوش نهادستی
3. ۳در حجرهٔ مهجوران چون کلبهٔ زنبورانهم نیش کشیدستی هم نوش نهادستی
4. ۴در غارت بی باران چون عادت عیارانهم چشم گشادستی هم گوش نهادستی
5. ۵ای روز دو عالم را پوشیده کلاه تونامش به چه معنی را شبپوش نهادستی
6. ۶از جزع تو اقلیمی در شور و تو از شوخیلعل شکرافشان را خاموش نهادستی
7. ۷از کشی و چالاکی پیران طریقت راصد غاشیه از عشقت بر دوش نهادستی
8. ۸سحرا گه تو کردستی تا نام سنایی رابا آنهمه هوشیاری بی هوش نهادستی