1. ۱در این تفکرم ای جان که گر فراق افتدمرا وصال تو دیگر کی اتفاق افتد
2. ۲همین بس است ز هجران دوست عاشق راکه قدر وصل بداند چو در فراق افتد
3. ۳به درد هجر شدم مبتلا از آن هردمصدای نالهٔ من اندر این رواق افتد
4. ۴مرا ز تلخی آن وارهان و آنگه زهربه دست خویش به من ده که بر مذاق افتد
5. ۵ز هجرت ای بت خورشید رو من آن ماهمکه از خسوف برسته است و در محاق افتد
6. ۶ز فرقت گل روی تو بنده دور از توچو بلبلی‌ست که از جفت خویش طاق افتد
7. ۷گر اجتماع دگر باره دیر دست دهدمیان روح و بدن زود افتراق افتد
8. ۸به اشک شسته شود نامه گر در او سخنمبه ذکر آرزو و شرح اشتیاق افتد
9. ۹ز جورها که تو با بنده کرده‌ای در رومعجب مدار گر آوازه در عراق افتد
10. ۱۰بُوَد که بوی وی آرد به سیف فرغانینسیم باد بهاری گر اتفاق افتد