1. ۱یار ار بچشم مست سوی ما نظر کنددل پیش تیغ غمزه او جان سپر کند
2. ۲آن کو زکبر می ننهد پای بر گهربرمن که خاک کوی شدم کی گذر کند
3. ۳بی مهر ماه طلعت او آفتاب راآن نور نی که مشعله صبح برکند
4. ۴ای دوست دست تربیت ولطف وا مگیرزآنکس که حق گزاری پایت بسر کند
5. ۵جویای روز وصل ترا خواب شد حراممشتاق مه بشب چو ستاره سهر کند
6. ۶مارا هوای عشق تو از جای برد و خاکگر همرهی چو باد بیابد سفر کند
7. ۷گر ماجرای عشق تو زین سان بود دروصوفی روح خرقه قالب بدر کند
8. ۸در راه عشق مرد چو مالی زدست دادخاکی که زیر پاش بود کار زر کند
9. ۹هجر تو گر بسوختن دل چو آتش استآتش زسوز سینه عاشق حذر کند
10. ۱۰آتش بروزها نکند آنچه در شبیعاشق بآب دیده و آه سحر کند
11. ۱۱ناخفته شب زشوق تو آن روز دست وصلدر دامنت زند که سر از خاک برکند
12. ۱۲ای بخت ازآن مکارم آنک توقعستصعبست اگر بگویم وسهلست اگر کند
13. ۱۳چون تلخ کام کرد من شور بخت رااندر دهانم از لب شیرین شکر کند
14. ۱۴وصل نگار کو که مرا وقت خوش شودفصل بهار کو که درختی زهر کند
15. ۱۵امیدوار باش بروز وصال سیفمی دان یقین که ناله شبها اثر کند