1. ۱ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویزقد تو سرو روانست و سرو تو گل ریز
2. ۲بروزگار تو جز عاشقی کنم نسزدبعهد خسرو چون کار خر کند شبدیز
3. ۳اگر ز لعل تو مستان عشق نقل خوهندبخنده لب بگشا و شکر ز پسته بریز
4. ۴بزیر پای میاور چو خاک و برمگذرمرا که نیست به جز دامن تو دست آویز
5. ۵گرم بتیغ برانی ز پیش تو نرومنه من ز تو نه ز حلوا کند مگس پرهیز
6. ۶من شکسته گر از تو جفا کشم چه عجبنه دست دفع بلا دارم و نه پای گریز
7. ۷کسی کز آتش عشق تو گرم گشت دلشاز آب گرد برآرد بآه دردآمیز
8. ۸بعهد حسن تو شد زنده سیف فرغانیکه مرده خفته نماند بروز رستاخیز
9. ۹از آن زمان که چو فرهاد بر تو عاشق شدچو وجد گفته شیرین اوست شورانگیز