1. ۱روز نوروزست وبوی گل همی آرد نسیمعندلیب آمد که با گل صحبتی دارد قدیم
2. ۲شد زروی گل منور چون رخ جانان جهانشد زبوی او معطر چون دم مجمر نسیم
3. ۳روی گل درگلستان چون رنگ بررخسار یاربوی خوش مضمر درو چون جود در طبع کریم
4. ۴تا زروی لاله پشت خاک گردد همچو لعلآفتاب زرگر اندر کوهها بگداخت سیم
5. ۵وقت آن آمد که کوبد کوس برکوهان کوهرعد اشتردل که می زد طبل در زیر گلیم
6. ۶بلبل اندر بوستان دستان زدن آغاز کردباد صبح ازگلستان آورد بو، قم یاندیم
7. ۷گرهمی خواهی چو من دیدار یارو وصل دوستجهدکن تا بر صراط عشق باشی مستقیم
8. ۸عافیت را همچو من رنجوردرد عشق کرددلبری کز چشم بیمارش شفا یابد سقیم
9. ۹هم ببوی اوچو بستانست زندان در سقرهم بیاد او گلستانست آتش در جحیم
10. ۱۰در گریبان با چنان رویی چو ماه وآفتابگردنش گویی ید بیضاست در جیب کلیم
11. ۱۱در بهشتی کندرو عاصی ز دوزخ ایمنستبی جمال دوست رحمت را عذابی دان الیم
12. ۱۲در خرابات جهان مستان خمر عشق راآب حیوان بی وصال او شراب من حمیم
13. ۱۳هردلی کز نفخ صور عشق او جانی نیافتاندرو انفاس روح الله شود ریح العقیم
14. ۱۴نسبت عاشق بمعشوقست اندر قرب وبعدگرچه اندر کعبه نبود هم ازو باشد حطیم
15. ۱۵سیف فرغانی اگر جانان وجان خواهی بهمدل دو می باید که یک دل کرد نتوانی دو نیم