1. ۱ای آنکه حسن صورت تو نیست در کسیمعنی صورت تو ندانست هرکسی
2. ۲ای بهر روی خویش ز ما کرده آینهنشنیده ام که آینه کرد از صور کسی
3. ۳این طرفه تر که از نظرم رفته ای و بازغیر تو می نیایدم اندر نظر کسی
4. ۴کار مرا حواله بدیگر کسی مکنکندر جهان به جز تو ندارم دگر کسی
5. ۵در عالمی که خلق در آن جمله بنده اندسلطان شد ار ترا نظر افتاد بر کسی
6. ۶گرد از وجود خاکی عاشق برآوردچون اوفتاد آتش عشق تو در کسی
7. ۷شب را بدم چو روز کند روز را چو شباز شوق (تو) گر آه کند در سحر کسی
8. ۸روزی لبش بآه ندامت کنند خشکگر بهر تو شبی نکند دیده تر کسی
9. ۹خاک درت بملک دو عالم نمی دهمچیزی بجان خرد نفروشد بزر کسی
10. ۱۰کس بی عنایت تو بتو در نمی رسدبی لشکر تو بر تو نیابد ظفر کسی
11. ۱۱آن کو ز جان بکرد قدم راه تو برفتای راه تو بپای نبرده بسر کسی
12. ۱۲اندر طریق عشق تو مردن سلامتستوای ار سلیم عود کند زین سفر کسی
13. ۱۳جویای ملک عشقت اگر چه بود فقیراو محتشم بود نبود مختصر کسی
14. ۱۴در رزمگاه همت رستم نبرد اونی سام سیم چیزی و نی زال زر کسی
15. ۱۵تا خاک و زر بسنگ سویت نکرد راستدر عشق تو نگشت چو زر نامور کسی
16. ۱۶لفظیست شعر بنده و معنیش جمله تودر شعر ذکر تو نکند این قدر کسی
17. ۱۷از شعرها که گفتم و از نیکوان که دیدخوشتر حدیث تست و تویی خوبتر کسی
18. ۱۸اندر طریق وصف تو ای تو برون ز وصفرفتم چنانک نیست مرا بر اثر کسی
19. ۱۹در نظم شعر چون بزبان درفشان کندتا سینه چون صدف نکند پرگهر کسی
20. ۲۰گوینده حدیث ترا من بدین سخنکردم خبر که از تو ندارد خبر کسی
21. ۲۱این نوعروس غیب که از پرده رو نمودبنگر، بپوش عیب چو من بی هنر کسی