1. ۱ای (که) تو جان جهانی و جهان جانیگر بجان و بجهانت بخرند ارزانی
2. ۲عشق تو مژده ور جان بحیات ابدیوصل تو لذت باقی ز جهان فانی
3. ۳خوب رویان جهان کسب جمال از تو کنندآفتاب ار نبود مه نشود نورانی
4. ۴زآسمان گر بزمین در نگری چون خورشیدغیر مه هیچ نباشد که بدو می مانی
5. ۵ماه در معرض روی تو برآید چه عجبشب روان را چو عسس سخت بود پیشانی
6. ۶ظاهر آنست که در باغ جمال کس نیستخوبتر زین گل حسنی که تواش بستانی
7. ۷از سلاطین جهان همت من دارد عارگر تو یک روز گدای در خویشم خوانی
8. ۸شرمسارست توانگر ز زرافشانی خودچون گدای تو کند دست بجان افشانی
9. ۹از چنین داد و ستد سود چه باشد چو بمنندهی بوسه، وگر من بدهم نستانی
10. ۱۰خسته تیغ غمت را ببلا بیم مکنکشته را چند بشمشیر همی ترسانی
11. ۱۱سیف فرغانی از عشق بپرهیز و منهپا در آن کار که بیرون شد از آن نتوانی