1. ۱زهی خورشید را داده رخ تو حسن و زیباییدر لطف تو هرکس بر من نبندد گر تو بگشایی
2. ۲بزیورها نکورویان بیارایند گر خود راتو بی زیور چنان خوبی که عالم را بیارایی
3. ۳ترا همتا کجا باشد که در باغ جمال توکند پسته شکرریزی کند سنبل سمن سایی
4. ۴اگر نز بهر آن باشد که در پایت فتد روزیکه باشد گل که در بستان برآرد سر بر عنایی
5. ۵هم از آثار روی تست اگر گل راست بازاریادب نبود ترا گفتن که چون گل حور سیمایی
6. ۶اگر روزی ز درویشی دلی بردی زیان نبودکه گر دولت بود یکشب بوصلش جان بیفزایی
7. ۷چه باشد حال مسکینی که او را با غنای تونه استحقاق وصل تست و نی از تو شکیبایی
8. ۸من مسکین بدین حضرت بصد اندیشه می آیمز بیم آنک گویندم که حضرت را نمی شایی
9. ۹اگر چه دیده مردم بماند خیره در رویتببخشی دیده را صد نور اگر تو روی بنمایی
10. ۱۰تو از من نیستی غایب که اندر جان خیال تومرا در دل چو اندیشه است و در دیده چو بینایی
11. ۱۱مرا با تو وصال ای جان میسر کی شود هرگزکه من از خود روم آن دم که گویندم تو می آیی
12. ۱۲چنان شیرینی ای خسرو که چون فرهاد در کویتجهانی چون مگس جمعند بر دکان حلوایی
13. ۱۳کنون ای سیف فرغانی که پایت خسته شد در رهبرو بار سر از گردن بیفگن تا بیاسایی