1. ۱نزد ایشان زفهم و وهم و گمانواجب است دایماً وجود زمان
2. ۲باز قومی دگر از ایشان همممتنع گفته مقتضای عدم
3. ۳در ضلال مبین هم این و هم آناعتباری است خود وجود زمان
4. ۴نقطه و حال جزو مقدار استمابقی جمع وهم و پندار است
5. ۵تو همان وقت را نگه میداربرهان خویش را از این پندار
6. ۶مکن ای دوست فوت فرصت حالگه به ماضی و گه به استقبال
7. ۷حالیا حال را ز دست مدهتو چه کاری به گفتۀ کِه و مِه