1. ۱همیشه دریا دریاست
2. ۲همیشه دریا طوفان دارد
3. ۳یگو !‌ برای چه خاموشی
4. ۴بگو : جوان بودند
5. ۵جوانه‌های برومند جنگل
6. ۶خاموش
7. ۷بگو ! برای چه می‌ترسی
8. ۸سپیده دم اینجا
9. ۹شقایقان پریشیده در نسیم
10. ۱۰هراسان
11. ۱۱بر این گریوه فراوان دیده ست
12. ۱۲به آبهای خزر
13. ۱۳موجهای سرگردان
14. ۱۴و باده‌های پریشان بگو بگو
15. ۱۵باری
16. ۱۶پیام برگ شقایق را
17. ۱۷در لحظه ای که می‌ریزد
18. ۱۸و می‌فشاند
19. ۱۹آن بذر سالیانه فصلش را
20. ۲۰به دشتها ببرند
21. ۲۱بگو !‌ برای چه خاموشی
22. ۲۲سپیده می‌دانست آیا
23. ۲۳که در کرانه ی او
24. ۲۴چه قلب‌های بزرگی را
25. ۲۵دوباره از تپش افکندند؟
26. ۲۶و باز می‌داند آیا که در کرانه ی او
27. ۲۷آن کران نا بکران
28. ۲۸در آن سوی شب و روز
29. ۲۹چه قلب‌های بزرگی که می
30. ۳۰تپند هنوز ؟
31. ۳۱خوشا سپیده دما
32. ۳۲که سرخ بوته ی خون شما
33. ۳۳در آینه اش
34. ۳۴میان مرگ و شفق
35. ۳۵تا صنوبر و خورشید
36. ۳۶چنان تجلی کرد
37. ۳۷و باز بار دگر
38. ۳۸سرود بودن را
39. ۳۹در برگ برگ آن بیشه
40. ۴۰و موج موج خزر
41. ۴۱جاودانگی بخشید
42. ۴۲به روی گستره ی سبز جنگل بیدار
43. ۴۳خوشا سپیده دما وان کرانه ی دیدار