1. ۱ای آینه ی روح شقایق
2. ۲همه تن شرم
3. ۳سرشار‌ترین زمزمه ی شوق گیاهان
4. ۴آهو بره ی بیشه ی اندیشه و تردید
5. ۵لب تشنه و
6. ۶از چشمه هراسان به نگاهان
7. ۷گامی
8. ۸دو سه
9. ۹با من نه و در سحر سحر بین
10. ۱۰هر برگ شقایق
11. ۱۱آیینه ی جوبار و بهاری شد و برخاست
12. ۱۲شب ذوب شد و رفت
13. ۱۳وز راه من و تو
14. ۱۴آن کوه گران
15. ۱۵مشت غباری شد و برخاست
16. ۱۶گفتی که
17. ۱۷خوشا از همه سو جاری بودن
18. ۱۸و
19. ۱۹آنگاه
20. ۲۰تصویر گلی را که بر امواج روان بود
21. ۲۱دیدی و بریدی سخنت را
22. ۲۲تردید تو سنگی شد و
23. ۲۳آن آینه بشکست
24. ۲۴تصویر ‚ پریشان شد بر آب
25. ۲۵از معجزه ی نور و نسیم و نم باران
26. ۲۶یاران دگر پنجره شان را به گل سرخ
27. ۲۷آراسته کردند
28. ۲۸تنها من و تو
29. ۲۹بر لب این پنجره
30. ۳۰ماندیم
31. ۳۱وان سیره که آواز برآورد سحرگاه
32. ۳۲خاموش نشستیم و
33. ۳۳به آواش نخواندیم
34. ۳۴بنگر
35. ۳۵در باد سحرگاهان دستار شکوفه
36. ۳۶بر شاخه ی بادام
37. ۳۷به رود زمستان است
38. ۳۸گل نیز
39. ۳۹تصویرش را
40. ۴۰در آب روان کرده به پیغام
41. ۴۱هستی به شد آیند
42. ۴۲باران
43. ۴۳از قطره به جوبار شدن
44. ۴۴جاری ست
45. ۴۵وز جوی به دریا