1. ۱1
2. ۲هر شاخه به جای گل برآورده ست
3. ۳از ساقه ی سبز برگهای خون
4. ۴هر خار زبان کفر صحرایی ست
5. ۵کز خشم سوی تو آمده بیرن
6. ۶هان ای مزدا ! در اینشب دیرند
7. ۷تنها منم آن که مانده ام بیدار
8. ۸وین خیل اسیر بندگان تو
9. ۹چون گله ی خوش چرای بی‌چوپان
10. ۱۰دردره ی خواب‌ها رها گشتند
11. ۱۱زین گونه غریب رهرو شبخوان
12. ۱۲در برج ملول شهر می‌خواند
13. ۱۳اکنون که باغ هیچ پنداری
14. ۱۴گلهای سپید و روش ایمان
15. ۱۵با شرم و شمیم خود نمی‌روید
16. ۱۶پیغمبرک سپیده ی کاذب
17. ۱۷از آیه ی نور خود چه می‌گوید ؟
18. ۱۸دامان حریر آسمان شب
19. ۱۹سوراخ شده ست و می‌فتد گه گاه
20. ۲۰زان روزنه سکه ی شهابی خرد
21. ۲۱شبخوان غریب برج می‌خواند
22. ۲۲دیری ست که دست انتظار من
23. ۲۳بر شانه ی این سکوت خشکیده ست
24. ۲۴آزاد کن از دریچه ی فردا
25. ۲۵این خسته ی
26. ۲۶شهر بند غربت را
27. ۲۷هان ای مزدا ! در این شب دیرند
28. ۲۸بگشای دریچه ی اجابت را
29. ۲۹2
30. ۳۰از رقص و سماع سبز شاخ بید
31. ۳۱شوری افتاد در سکوت باغ
32. ۳۲باد سحری گشت و با عشوه
33. ۳۳زد جامه سبز اشن را یکسو
34. ۳۴وان آستر سپید زیباش
35. ۳۵در دیده ی رهروان نمایان شد
36. ۳۶صبح است گشوده چهره
37. ۳۷بر آفاق
38. ۳۸دیگر ز سکوت برج پیر شهر
39. ۳۹آواز غریب رهرو شبخوان
40. ۴۰با باد سحرگهان نمی‌آید