1. ۱1
2. ۲آنگاه از ستاره فراتر شدم
3. ۳و از نسیم و نور رهاتر شدم
4. ۴ویراف وار دیده گشودم
5. ۵وان مرغ ارغوانی آمد
6. ۶چون دانه ای مرا
7. ۷خورد
8. ۸و پر گشود و برد
9. ۹در روشنای اوج رهایش
10. ۱۰بر موج‌های نور و گشایش
11. ۱۱می‌رفت و باز می‌شد هر دم
12. ۱۲در چینه دان سبزش
13. ۱۳صد رنگ کهکشان
14. ۱۴آنگه مرا رها کرد
15. ۱۵در ساحت غیاب خود و خویش
16. ۱۶آن سوی حرف و صوت
17. ۱۷در آن سوی بی‌نشان
18. ۱۸2
19. ۱۹آنگاه واژه ای به من آموختند
20. ۲۰سبز
21. ۲۱فهرست مایشاء و ماشاء
22. ۲۲تا
23. ۲۳بالاتر از فروغ تجلی
24. ۲۴پروازها کنم
25. ۲۵با میوه‌های حوری با جوی‌های شیر
26. ۲۶دیدم بهشتیان را محصور کار خویش
27. ۲۷فریادهای دوزخیان را
28. ۲۸با چشم‌های خویش نیوشیدم
29. ۲۹نور سیاه ابلیس
30. ۳۰می‌تافت آنچنان که فروغ فرشتگان
31. ۳۱بی‌رنگ می‌شد آنجا در هفت آسمان
32. ۳۲3
33. ۳۳ناگه دلم هوای زمین کرد
34. ۳۴وان ورد را مکرر کردم
35. ۳۵نام بزرگ را
36. ۳۶دیدم زمین آدمیان را
37. ۳۷نزدیک شد به من
38. ۳۸زیر مجره‌ها و سحابی‌ها
39. ۳۹نزدیک‌تر شدم
40. ۴۰آنگاه
41. ۴۱دیدم
42. ۴۲قلب شکنجه گاه‌های شیاطین را
43. ۴۳در صبح ارغوانی
44. ۴۴مشرق
45. ۴۵که با طنین روشن آواز عاشقان
46. ۴۶پیوسته می‌تپید
47. ۴۷4
48. ۴۸نزدیک‌تر شدم
49. ۴۹دیدم عصا و تخت سلیمان را
50. ۵۰که موریانه‌ها
51. ۵۱از پایه خورده بودند اما هنوز او
52. ۵۲با هیبت و مهابت خود ایستاده بود
53. ۵۳زیرا که مردمان
54. ۵۴باور نداشتند که مرده ست
55. ۵۵و پیکر و سریرش
56. ۵۶در انتظار جنبش بادی ست
57. ۵۷5
58. ۵۸آنگاه
59. ۵۹نزدیک‌تر شدم
60. ۶۰دیدم کنار صبح اساطیر
61. ۶۱روییده بوته‌های فصیحی
62. ۶۲که میوه شان
63. ۶۳سرهای آدمی ست اگر چند
64. ۶۴سرها بریده بود
65. ۶۵و سخن می‌گفت
66. ۶۶6
67. ۶۷آنگاه
68. ۶۸نزدیک‌تر شدم
69. ۶۹تندیس گرگ پیری دیدم
70. ۷۰فانوس دود خورده به کف داشت
71. ۷۱کاینک دمیده صبح قیامت
72. ۷۲دیدم که واژگانش
73. ۷۳مثل گوزن و کرگدن و گاو
74. ۷۴گویی که شاخ دارند
75. ۷۵پرسیدم از سروش دل خویش
76. ۷۶آواز باز داد که این خود
77. ۷۷آن
78. ۷۸آخرین
79. ۷۹شیطان مشرق است
80. ۸۰با گونه گونه گونه دروغش
81. ۸۱و آن
82. ۸۲فانوس
83. ۸۳بی‌فروغش
84. ۸۴7
85. ۸۵آنگاه
86. ۸۶نزدیک‌تر شدم
87. ۸۷دیدم فراخنای زمین را
88. ۸۸در زیر پای روسپیان تنگ
89. ۸۹دیدم که مسخ می‌شد انسان
90. ۹۰و آنگه به جای او
91. ۹۱می‌رست خوک و خرچنگ
92. ۹۲8
93. ۹۳آنگاه
94. ۹۴نزدیک‌تر شدم
95. ۹۵دیدم
96. ۹۶تن‌های بی‌سری که گذر می‌کرد
97. ۹۷در کوچه‌های ساکن و
98. ۹۸برزن‌ها
99. ۹۹و گاه گاه زمزمه ای داشت
100. ۱۰۰من من تمام من‌ها
101. ۱۰۱پرسیدم از سروش دل خویش
102. ۱۰۲کاین بی‌سران چه قوم کیان اند ؟
103. ۱۰۳آواز باز داد که اینان
104. ۱۰۴انبوه شاعران و ادیبان
105. ۱۰۵فرزانگان مشرقیان اند
106. ۱۰۶گفتم
107. ۱۰۷فرزانگان مشرق اینان اند ؟
108. ۱۰۸گفت
109. ۱۰۹آری
110. ۱۱۰بر مرده ریگ مزدک
111. ۱۱۱و خیام
112. ۱۱۲فرزانگان مشرق
113. ۱۱۳اینان اند
114. ۱۱۴اینان که می‌شناسی و میبینی
115. ۱۱۵این
116. ۱۱۶مسکینان اند
117. ۱۱۷و آنگاه این سرود فرو خواند
118. ۱۱۸جز لحظه‌های مستی
119. ۱۱۹مستی و راستی
120. ۱۲۰که شورش شهامت آن ‌آب آتشین
121. ۱۲۱مرداب وار خون شما را
122. ۱۲۲با صد هزار وسوسه تهییج می‌کند
123. ۱۲۳و گرمی
124. ۱۲۴نوازش آن تلخ وار خوش
125. ۱۲۵در جنگل ملایم و
126. ۱۲۶مرجانی رگاتان
127. ۱۲۷تا انتهای هر چه گیاهی ست
128. ۱۲۸سرخینه می‌دواند
129. ۱۲۹و نعره می‌زنید
130. ۱۳۰که با شحنه‌ها طرف هستید
131. ۱۳۱و لحظه ای که سمتید
132. ۱۳۲هرگز
133. ۱۳۳برگ سکوت کوچه ی بن بستی را
134. ۱۳۴حتی
135. ۱۳۵با شیونی شبانه به هشیاری
136. ۱۳۶شیرازه بسته‌اید ؟
137. ۱۳۷حتی
138. ۱۳۸یک بار هم برای تماشا
139. ۱۳۹دل تان نخواسته
140. ۱۴۰در ازدحام کوچه ی بن بستی
141. ۱۴۱از دور یک ستاره ی کوچک را
142. ۱۴۲با دستتان نشانه بگیرید
143. ۱۴۳و یک صدا بگویید
144. ۱۴۴آنک طلوع ذوذنب از شرق
145. ۱۴۵شاید سری ز پنجره ای بیرون آید
146. ۱۴۶و با شما بخواند
147. ۱۴۷آواز دسته جمعی
148. ۱۴۸زندانیانی را
149. ۱۴۹که نقل‌های مجلس شان دانه‌های زنجیر است
150. ۱۵۰شاید گروهی
151. ۱۵۱از پس دیوارهای کوچه ی دیگر
152. ۱۵۲بیرون کنند سر و بگویند
153. ۱۵۳آری طلوع ذوذنب از شرق
154. ۱۵۴9
155. ۱۵۵آنگاه
156. ۱۵۶در لحظه ای که ساعت‌ها
157. ۱۵۷از کار اوفتادند
158. ۱۵۸و سیره‌ها به روی سپیدارها
159. ۱۵۹گفتند
160. ۱۶۰تاریخ میخ کوب شد اینجا
161. ۱۶۱دیدم که در صفیر گلوله‌ها
162. ۱۶۲مردی سپیده دم را
163. ۱۶۳بر دوش می‌کشید
164. ۱۶۴پیشانی اش شکسته و خونش
165. ۱۶۵پاشیده در فلق