1. ۱ابر است و باران
2. ۲و باران
3. ۳پایان خواب زمستانی باغ
4. ۴آغاز بیداری جویباران
5. ۵سالی چه دشوار سالی
6. ۶بر
7. ۷تو گذشت و توخاموش
8. ۸از هیچ آواز و از هیچ شوری
9. ۹بر خود نلرزیدی و شور و شعری
10. ۱۰در چنگ فریاد تو پنجه نفکند
11. ۱۱آن لحظه‌هایی که چون موج
12. ۱۲می‌بردت از خویش بی‌خویش
13. ۱۳در کوچه‌های نگارین تاریخ
14. ۱۴وقتی که بر چوبه ی دار
15. ۱۵مردی
16. ۱۶به لبخند خود
17. ۱۷صبح را فتح می‌کرد
18. ۱۸و شحنه ی پیر با تازیانه
19. ۱۹می‌راند خیل تماشاگران را
20. ۲۰شعری که آهسته از گوشه ی راه
21. ۲۱لبخند می‌زد به رویت
22. ۲۲اما تو آن لحظه‌ها را
23. ۲۳به خمیازه خویشتن می‌سپردی
24. ۲۴وان خشم و فریاد
25. ۲۵گردابی از عقده‌ها در گلویت
26. ۲۶آن لحظه ی نغز کز ساحلش دور گشتی
27. ۲۷آن لحظه یک
28. ۲۸لحظه ی آشنا بود
29. ۲۹آه بیگانگی با خود است این
30. ۳۰یا
31. ۳۱بیگانگی با خدا بود ؟
32. ۳۲وقتی گل سرخ پر پر شد از باد
33. ۳۳دیدی و خامش نشستی
34. ۳۴وقتی که صد کوکب از دور دستان این شب
35. ۳۵در خیمه ی آسمان ریخت
36. ۳۶تو روزن خانع را بر تماشای آن لحظه بستی
37. ۳۷آن مایه باران و آن مایه گل‌ها
38. ۳۸دیدار‌های تو را از غباران شب‌ها و شک‌ها
39. ۳۹شستند
40. ۴۰با این همه هیچ هرگز نگفتی
41. ۴۱دیدار‌های تو با آینه روزها
42. ۴۲آها
43. ۴۳در لحظه‌هایی که دیدار
44. ۴۴در کوچه ی پار و پیرار
45. ۴۵از دور می‌شد پدیدار
46. ۴۶دیگر تو آن شعله ی سبز
47. ۴۷وان شور پارینه را کشته بودی
48. ۴۸قلبت نمی‌زد
49. ۴۹که آنک
50. ۵۰آن خنده ی آشکارا
51. ۵۱وان گریه‌های نهانک
52. ۵۲آن لحظه‌ها
53. ۵۳مثل انبوه مرغابیان
54. ۵۴و صفیر گلوله
55. ۵۵از تو گریزان گذشتند
56. ۵۶تا هیچ رفتند و درهیچ خفتند
57. ۵۷شاید غباری
58. ۵۸در آیینه ی یادهایت
59. ۵۹نهفتند
60. ۶۰بشکن طلسم سکون را
61. ۶۱به آواز گه گاه
62. ۶۲تا باز آن نغمه ی عاشقانه
63. ۶۳این پهنه را پر کند جاودانه
64. ۶۴خاموشی ومرگ آیینه ی یک سرودند
65. ۶۵نشنیدی این راز را از لب مرغ مرده
66. ۶۶که در قفس جان سپرده
67. ۶۷بودن
68. ۶۸یعنی همیشه سرودن
69. ۶۹بودن : سرودن ‚ سرودن
70. ۷۰زنگ سکون را زدودن
71. ۷۱تو نغمه ی خویش را
72. ۷۲در
73. ۷۳بیابان رها کن
74. ۷۴گوش از کران‌تر کرانها
75. ۷۵آن نغمه را می‌رباید
76. ۷۶باران که بارید هر جویباری
77. ۷۷چندان که گنجای دارد
78. ۷۸پر می‌کند ذوق پیمانه اش را
79. ۷۹و با سرود خوش آب‌ها می‌سراید
80. ۸۰وقتی که آن زورق بذگ
81. ۸۱برگ گل سرخ
82. ۸۲در آب غرقه می‌شد
83. ۸۳صد واژه منقلب
84. ۸۴بر لبانت
85. ۸۵جوشید و شعری نگفتی
86. ۸۶مبهوت و حیران نشستی
87. ۸۷یا گر سرودی سرودی
88. ۸۸از هیبت محتسب واژگان را
89. ۸۹در دل به هفت آ ب شستی
90. ۹۰صد کاروان شوق
91. ۹۱صد دجله نفرت
92. ۹۲در سینه ات بود ام نهفتی
93. ۹۳ای شاعر روستایی
94. ۹۴که رگبار آوازهایت
95. ۹۵در خشم ابری شبانه
96. ۹۶می‌شست
97. ۹۷از چهره ی شب
98. ۹۸خواب در و دار و دیوار
99. ۹۹نام گل سرخ را باز
100. ۱۰۰تکرار کن باز تکرار