1. ۱با سمند تو مگر مه به گرو تاخته استکه ز رفتار فرومانده و دل باخته است
2. ۲بنویسید به صیاد ز خون دل منکه گرفتاری مرغان قفس ساخته است
3. ۳در گلستان به چه رو چهره تواند گشتنگل که در پیش تو صد جا سپر انداخته است
4. ۴کی شود از غمت افسرده که این سینه گرمبهر مرغ دل از آتش قفسی ساخته است
5. ۵گر نگنجد به دلم غیر خیالت چه عجبآنکه این آینه را ساخته پرداخته است
6. ۶بهر مرغ دلش از سینه صد چاک اسیرزخم شمشیر تو طرح قفس انداخته است