1. ۱از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران
2. ۲ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردیتو بمان و دگران وای به حال دگران
3. ۳رفته چون مه به محاقم که نشانم ندهندهرچه آفاق بجویند کران تا به کران
4. ۴می‌روم تا که به صاحب‌نظری بازرسممحرم ما نبود دیدهٔ کوته‌نظران
5. ۵دل چون آینه اهل صفا می‌شکنندکه ز خود بی‌خبرند این ز خدا بی‌خبران
6. ۶دل من دار که در زلف شکن در شکنتیادگاریست ز سرحلقهٔ شوریده‌سران
7. ۷گل این باغ به جز حسرت و داغم نفزودلاله‌رویا تو ببخشای به خونین‌جگران
8. ۸ره بیدادگران بخت من آموخت تراورنه دانم تو کجا و ره بیدادگران
9. ۹سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتنکاین بود عاقبت کار جهان گذران
10. ۱۰شهریارا غم آوارگی و دربه‌دریشورها در دلم انگیخته چون نوسفران