1. ۱ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
2. ۲خال تو آتشی است دل آفتاب‌سوزخط تو سایه‌ای است سیه روی ماه کن
3. ۳یعقوب‌ها ز هجر تو بیت‌الحزن‌نشینای صدهزار یوسف مصری به چاه کن
4. ۴نخل قد بلند تو بنیاد سرو کنریحان باغ سبز خطت گل گیاه کن
5. ۵هرگز نرفته است به سر ماه را کلاهای خود در این میان سر ما بی‌کلاه کن
6. ۶از شانه آشیان دل ما به هم مریزای شانه تو خرمن سنبل تباه کن
7. ۷پیر خرد که مسئله‌آموز حکمت استدر نکته دهان تو شد اشتباه کن
8. ۸کارم ز عشق تو به جز افغان و آه نیستای کار عاشقان خود افغان و آه کن
9. ۹بهجت گدای حسن تو شد شهریار عشقای خاک درگه تو گدا پادشاه کن