1. ۱کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
2. ۲ماه در ابر رود چون تو برآیی لب بامگل کم از خار شود چون تو به گلزار آیی
3. ۳شانه زد زلف جوانان چمن باد بهارتا تو پیرانه‌سر ای دل به سر کار آیی
4. ۴ای بت لشکری ای شاه من و ماه سپاهسپر انداخته‌ام هرچه به پیکار آیی
5. ۵روز روشن به خود از عشق تو کردم شب تاربه امیدی که توام شمع شب تار آیی
6. ۶سایه و روشن مهتاب چنانم آشفتکه تو از هر در و دیوار پدیدار آیی
7. ۷چشم دارم که تو با نرگس خواب‌آلودهدر دل شب به سراغ من بیدار آیی
8. ۸خرمن طاعت مسجد رود آن روز به بادکه تو از میکده با آتش رخسار آیی
9. ۹راستی رشتهٔ تسبیح گسستن داردچون تو ترسا بچه با حلقهٔ زنّار آیی
10. ۱۰مرده‌ها زنده کنی گر به صلیب سر زلفعیسی من به دم مسجد سردار آیی
11. ۱۱عمری از جان بپرستم شب بیماری راگر تو یک شب به پرستاری بیمار آیی
12. ۱۲ای که اندیشه‌ات از حال گرفتاران نیستباری اندیشه از آن کن که گرفتار آیی
13. ۱۳با من این رفته قضا ای دل آزردهٔ منکه تو آزردهٔ یاران دل‌آزار آیی
14. ۱۴با چنین دلکشی ای خاطره یار قدیمحیفم آید که تو در خاطر اغیار آیی
15. ۱۵لاله از خاک جوانان به در آمد که تو همشهریارا به سر تربت شهیار آیی