1. ۱چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
2. ۲به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بودچه شد که بر سر مهر آمدی، وفا کردی؟
3. ۳منم که جور و جفا دیدم و وفا کردمتویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی
4. ۴بیا که با همه نامهربانیت، ای ماه!خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی
5. ۵بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد، کسنپرسد از تو که «این ماجرا چرا کردی؟»
6. ۶زکات قامت چون سروِ ناز و زلفِ دوتابیا که پشت من از بارِ غم دوتا کردی
7. ۷منت به یک نگهِ آهوانه می‌بخشمهر آنچه ای ختنی خط من خطا کردی
8. ۸اگر چه کار جهان بر مراد ما نشودبیا که کار جهان بر مراد ما کردی
9. ۹هزار درد فرستادیم به جان، لیکنچو آمدی همه آن دردها دوا کردی
10. ۱۰کلید گنج غزل‌های شهریار توییبیا که پادشه ملکِ دل گدا کردی