1. ۱ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
2. ۲تو که آتشکده عشق و محبت بودیچه بلا رفت که خاکستر خاموش شدی
3. ۳به چه دستی زدی آن ساز شبانگاهی راکه خود از رقت آن بی‌خود و بی‌هوش شدی
4. ۴تو به صد نغمه زبان بودی و دل‌ها همه گوشچه شنفتی که زبان بستی و خود گوش شدی
5. ۵خلق را گرچه وفا نیست و لیکن گل مننه گمان دار که رفتی و فراموش شدی
6. ۶تا ابد خاطر ما خونی و رنگین از تستتو هم آمیخته با خون سیاوش شدی
7. ۷ناز می کرد به پیراهن نازک تن تونازنینا چه خبر شد که کفن پوش شدی
8. ۸چنگی معبد گردون شوی ای رشک ملککه به ناهید فلک همسر و همدوش شدی
9. ۹شمع شب‌های سیه بودی و لبخندزنانبا نسیم دم اسحار هم‌آغوش شدی
10. ۱۰شب مگر حور بهشتیت به بالین آمدکه تواش شیفته زلف و بناگوش شدی
11. ۱۱باز در خواب شب دوش ترا می دیدموای بر من که توام خواب شب دوش شدی
12. ۱۲ای مزاری که صبا خفته به زیر سنگتبه چه گنجینه اسرار که سرپوش شدی
13. ۱۳ای سرشگ اینهمه لبریز شدن آن تو نیستآتشی بود در این سینه که در جوش شدی
14. ۱۴شهریارا به جگر نیش زند تشنگیمکه چرا دور از آن چشمه پرنوش شدی