1. ۱ز دریچه‌های چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
2. ۲به شب سیاه عاشق چه کند پری که شمعی استتو فروغ ماه من شو که فروغ ماه داری
3. ۳بگشای روی زیبا ز گناه آن میندیشبه خدا که کافرم من تو اگر گناه داری
4. ۴من از آن سیاه دارم به غم تو روز روشنکه تو ماهی و تعلق به شب سیاه داری
5. ۵تو اگر به هر نگاهی ببری هزارها دلنرسد بدان نگارا که دلی نگاهداری
6. ۶نفس علیل پیران تب لازم آورد، هانتو چه لازم این جوانی به تبی تباه داری
7. ۷تو که چون منیژه گیسو بُوَدَت کمند رستمز چه ماه من چو بیژن خود اسیر چاه داری
8. ۸تو به هر گدا میامیز و شکوهِ حُسن مشکنکه لیاقتِ تشرّف به حضور شاه داری
9. ۹برو و به دلبری کو ملکه است در وجاهتبگذر که ماه رویش به محاق آه داری
10. ۱۰دگران روند تنها به مثل به قاضی اما تو اگر به حسن دعوی بکنی گواه داری
11. ۱۱به چمن گلی که خواهد به تو ماند از وجاهتتو اگر بخواهی ای گل کمش از گیاه داری
12. ۱۲دگران به نرد عشقت به هوای بوسه تازندتو چرا هوای بازی سر دل‌بخواه داری
13. ۱۳به سر تو شهریارا گذرد قیامت و بازچه قیامتست حالی که تو گاه گاه داری