1. ۱خوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیولی ز بخت بد از من نه جسم ماند و نه جانی
2. ۲چو من به کنج ریاضت خزیده را چه تفاوتکزان کرانه بهاری گذشت یا که خزانی
3. ۳وداع یار بیاد آر و اشک حسرت عاشقچو میرسی به لب چشمه ای و آب روانی
4. ۴دهان غنچه مگر بازگو کند به اشارتحکایت دل تنگی به چون تو تنگ دهانی
5. ۵جهانیان به جهان می‌دهند صحبت جانانمنم که صحبت جانان نمی‌دهم به جهانی
6. ۶به صحت و به امان زنده اند مردم دنیامنم که زنده ام اما نه صحتی نه امانی
7. ۷به رمز و راز دهان تو پی نمی‌برم امابه هر حدیث تو پی می‌برم به راز نهانی
8. ۸شعیب جلوه سینا جهیز دختر خود کردخدا چه اجرت و مزدی که می دهد به شبانی
9. ۹در آستان تو کآنجا نیاز در نگشوده‌ستهمه به پشت درند و گدای آبی و نانی
10. ۱۰زبان به شکر همین یک زبان گشودمی ای دوستاگر به هر سرِ موی من از تو بود زبانی
11. ۱۱چه دلبخواه به غیر از تو باشد از توندانمکه آنچه فوق دل و دلبخواه ماست تو آنی
12. ۱۲به غفلت از تو چه عمری تباه کرده‌ام اکنونامان نمی‌دهم از بیم غفلت تو به آنی
13. ۱۳نه مستحق مکافات مومنیم و نه کافرتجارتی نه به امّید سود و بیم زیانی
14. ۱۴تو شهریار نبودی حریف عهد امانتولی به مغز سبک می کشی چه بار گرانی