1. ۱پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی می‌کند
2. ۲همتم تا می‌رود ساز غزل گیرد به دستطاقتم اظهار عجز و ناتوانی می‌کند
3. ۳بلبلی در سینه می‌نالد هنوزم کاین چمنبا خزان هم آشتی و گل‌فشانی می‌کند
4. ۴ما به داغ عشقبازی‌ها نشستیم و هنوزچشم پروین همچنان چشمک‌پرانی می‌کند
5. ۵نای ما خامش ولی این زهرهٔ شیطان هنوزبا همان شور و نوا دارد شبانی می‌کند
6. ۶گر زمین دودِ هوا گردد همانا، آسمانبا همین نخوت که دارد آسمانی می‌کند
7. ۷سال‌ها شد رفته دمسازم ز دست اما هنوزدر درونم زنده است و زندگانی می‌کند
8. ۸با همه نسیان تو گویی کز پی آزار منخاطرم با خاطرات خود تبانی می‌کند
9. ۹بی ثمر هر ساله در فکر بهارانم ولیچون بهاران می‌رسد با من خزانی می‌کند
10. ۱۰طفل بودم دزدکی پیر و علیلم ساختندآنچه گردون می‌کند با ما نهانی می‌کند
11. ۱۱می‌رسد قرنی به پایان و سپهر بایگاندفتر دوران ما هم بایگانی می‌کند
12. ۱۲شهریارا گو دل از ما مهربانان نشکنیدورنه قاضی در قضا نامهربانی می‌کند