1. ۱ماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدسیمای شب آغشته به سیماب برآمد
2. ۲آویخت چراغ فلک از طارم نیلیقندیل مه آویزه محراب برآمد
3. ۳دریای فلک دیدم و بس گوهر انجمیاد از توام ای گوهر نایاب برآمد
4. ۴شد مست چو من بلبل عاشق به چمنزارتا لاله به کف جام می ناب برآمد
5. ۵تصویر خیال تو پری کرد تجلیچون شمع به خلوتگه اصحاب برآمد
6. ۶چون غنچه دل تنگ من آغشته به خون شدتا یادم از آن نوگل سیراب برآمد
7. ۷ماهم به نظر در دل ابر متلاطمچون زورقی افتاده به گرداب برآمد
8. ۸ای مرغ حق افسانهٔ شبگیر رها کندر دیدهٔ مستان چمن خواب برآمد
9. ۹از راز فسونکاری شب پرده برافتادهر روز که خورشید جهانتاب برآمد
10. ۱۰دیدم به لب جوی جهان گذران راآفاق همه نقش رخ آب برآمد
11. ۱۱از کید مه و مهر به راحت نکند خوابآن کس که در این منزل ناباب برآمد
12. ۱۲در صحبت احباب ز بس روی و ریا بودجانم به لب از صحبت احباب برآمد
13. ۱۳کی بوده وفا یاد حریفان مکن ای دلپندار که آن واقعه در خواب برآمد