1. ۱تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم
2. ۲در آستان مرگ که زندان زندگیستتهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم
3. ۳پیداست از گلاب سرشکم که من چو گلیک روز خنده کردم و عمری گریستم
4. ۴طی شد دو بیست سالم و انگار کن دویستچون بخت و کام نیست چه سود از دویستم
5. ۵خود مدعی که نمرهٔ انصاف اوست صفردر امتحان صبر دهد نمره بیستم
6. ۶گر آسمان وظیفهٔ شاعر نمی‌دهدگو نام هم به خفیه بلیسد ز لیستم
7. ۷سرباز مفت این همه درجا نمی‌زندسرهنگ گو ببخش به فرمانِ ایستم
8. ۸گوهرشناس نیست در این شهر شهریارمن در صف خزف چه بگویم که چیستم