1. ۱در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم
2. ۲با عقل آب عشق به یک جو نمی‌رودبیچاره من که ساخته از آب و آتشم
3. ۳دیشب سرم به بالش ناز وصال و بازصبح است و سیل اشک به خون شسته بالشم
4. ۴پروانه را شکایتی از جور شمع نیستعمری‌ست در هوای تو می‌سوزم و خوشم
5. ۵خلقم به روی زرد بخندند و باک نیستشاهد شو ای شرار محبت که بی‌غشم
6. ۶باور مکن که طعنهٔ طوفان روزگارجز در هوای زلف تو دارد مشوشم
7. ۷سروی شدم به دولت آزادگی که سربا کس فرو نیاورد این طبع سرکشم
8. ۸دارم چو شمع سرّ غمش بر سر زبانلب می‌گزد چو غنچهٔ خندان که خامشم
9. ۹هر شب چو ماهتاب به بالین من بتابای آفتاب دلکش و ماه پری‌وشم
10. ۱۰گر زیر پیرهن شده، پنهان کنم تو راسِحر پری دمیده به پیراهنِ کشم
11. ۱۱لب بر لبم بنه بنوازش دمی چو نیتا بشنوی نوای غزل‌های دلکشم
12. ۱۲ساز صبا به ناله شبی گفت شهریاراین کار توست من همه جور تو می‌کشم