Sonnet 112: Your love and pity doth the impression fill

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عشق و رحمت تو، نقشی را که رسوایی عامیانه•Your love and pity doth the impression fill,
2. 2بر پیشانی‌ام زده، پُر می‌کند؛•Which vulgar scandal stamp'd upon my brow;
3. 3چه چه باکم که چه کسی مرا نیک یا بد می‌خواند،•For what care I who calls me well or ill,
4. 4تا تو بدی‌ام را سبز کنی و نیکی‌ام را بپذیری؟•So you o'er-green my bad, my good allow?
5. 5تو همه‌ی جهانِ منی، و باید بکوشم•You are my all-the-world, and I must strive
6. 6شرم‌ها و ستایش‌هایم را تنها از زبانِ تو بشناسم؛•To know my shames and praises from your tongue;
7. 7هیچ‌کس دیگر برای من، و من برای هیچ‌کسِ زنده،•None else to me, nor I to none alive,
8. 8که حسِّ پولادینم را به درست یا نادرست بگرداند.•That my steel'd sense or changes right or wrong.
9. 9در چنان مغاکِ عمیقی، همه‌ی توجهم را•In so profound abysm I throw all care
10. 10به آوای دیگران می‌اندازم، که حسِّ مارگونه‌ام•Of others' voices, that my adder's sense
11. 11به منتقد و به متملق بسته شده.•To critic and to flatterer stopped are.
12. 12بنگر چگونه بی‌توجهی‌ام را توجیه می‌کنم:•Mark how with my neglect I do dispense:
13. 13 تو چنان نیرومند در مقصودم پرورده شده‌ای،• You are so strongly in my purpose bred,
14. 14 که گمان می‌کنم همه‌ی جهانِ دیگر مرده‌اند.• That all the world besides methinks are dead.