1. ۱دیده در هجر تو شرمندهٔ احسانم کردبس که شب‌ها گهر اشک به دامانم کرد
2. ۲عاشقان دوش ز گیسوی تو دیوانه شدندحال آشفتهٔ آن جمع پریشانم کرد
3. ۳تا که ویران شدم آمد به کفم گنج مرادخانهٔ سیل غم آباد که ویرانم کرد
4. ۴شمّه‌ای از گل روی تو به بلبل گفتمآن تُنُک حوصله رسوای گلستانم کرد
5. ۵داستان شب هجران تو گفتم با شمعآنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد