1. ۱دلبر به من رسید و جفا را بهانه کردافکند سر به زیر، حیا را بهانه کرد
2. ۲آمد به بزم و، دید من تیره روز راننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کرد
3. ۳رفتم به مسجد از پی نظارهٔ رخشبر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کرد
4. ۴آغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقانبستن به دست خویش حنا را بهانه کرد
5. ۵خوش می‌گذشت دوش صبوحی به کوی اوبر جا نشست و، شستن پا را بهانه کرد