1. ۱پرده تا باد صبا از رخ جانانه کشیدپیش رویم همه جا نقش پریخانه کشید
2. ۲ماجرایی که کشید از سر زلفش دل منمی‌توان گفت که در سلسله، دیوانه کشید
3. ۳میل بر باده و پیمانه و ساقی نکندهر که با یاد لب لعل تو پیمانه کشید
4. ۴دل جمعی است پریشان و، ندانم امشبکه سر زلف دلآرام تو را شانه کشید؟
5. ۵شعلهٔ شمع، شرر بر پر پروانه بزدآتش عشق، شرر بر من دیوانه کشید
6. ۶رشک آتشکده شد سینهٔ بی‌کینهٔ منآتش عشق تو، بس شعله در این خانه کشید
7. ۷مژده بردند بر پیر مغان مغبچگانکه صبوحی ز حرم، رخت به میخانه کشید