1. ۱زمین چاک شده کوه بگداخته
2. ۲فلک بر زمین آتش انداخته
3. ۳به پا خاست هنگامه ی رستخیز
4. ۴همه دیده‌ها سرخ و خونابه ریز
5. ۵قریا و پروین به هم ریخته
6. ۶همه عقد منظومه بگسیخته
7. ۷پراکنده مردم چو پروانه‌ها
8. ۸چو موران که دورند از لانه‌ها
9. ۹ستاره فرو ریزد از آسمان
10. ۱۰بمیرد زمین و نماند زمان
11. ۱۱سراسیمه در کوه و صحرا وحوش
12. ۱۲ز اعماق دریا برآید خروش
13. ۱۳دمیده بسی تفخه در صورها
14. ۱۴بر آورده مردم سر از گورها
15. ۱۵بر آید ز عمق
16. ۱۶زمین‌های و هو
17. ۱۷به یکدم شود گورها زیر و رو
18. ۱۸همه موی کن و مویه کن بیمناک
19. ۱۹نفس آتش آسا زبان چاک چاک
20. ۲۰گریزنده مادر ز فرزند خویش
21. ۲۱پدر نیست دلسوز دلبند خویش
22. ۲۲همه کوهها پنبه ی سوده گیر
23. ۲۳زمین و زمان را تو نابوده گیر
24. ۲۴نیابی به پشت زمین آدمی
25. ۲۵همه وعده‌ها راست بینی همی
26. ۲۶شکافنده بشکافد این خاک را
27. ۲۷بهم ریزد ایوان فلک را
28. ۲۸به هر سو روان کوهها همچو رود
29. ۲۹ستاره فتد بر زمین در سجود
30. ۳۰چو آغاز صبح قیامت شود
31. ۳۱گنهکار غرق ندامت شود
32. ۳۲برآرد خروشی که ای وای من
33. ۳۳چه وحشت سرایی بود جای من
34. ۳۴ستم پیشه را لرزه‌ها بر تنست
35. ۳۵که این خود مجازات
36. ۳۶اهریمن است
37. ۳۷گنه پیشه چون شمع افروخته
38. ۳۸تن آتش گرفته زبان سوخته
39. ۳۹در آن عرصه ی ضجه ی وای وای
40. ۴۰پناهی نباشد به غیر از خدای
41. ۴۱ز بیم قیامت همه اشک ریز
42. ۴۲بنی آدم از یکدیگر در گریز
43. ۴۳به فرزند مادر برآرد خروش
44. ۴۴رهایم کن و دیده از من بپوش
45. ۴۵که من خود پریشان و بیچاره ام
46. ۴۶در
47. ۴۷این وادی هول آواره ام
48. ۴۸ملک می‌زند نعره بر آدمی
49. ۴۹که الملک لله باشد همی
50. ۵۰بیندیش و با دیده ی تیز بین
51. ۵۱سرای قیامت شرر خیز بین
52. ۵۲بپا می‌شود دادگاه خدای
53. ۵۳بدا بر گنهکار نا پارسای
54. ۵۴خدایا ز فردا بلرزد تنم
55. ۵۵ز بیم قیامت همه شیونم
56. ۵۶بزرگا گنه جان من تیره کرد
57. ۵۷هوی و
58. ۵۸هوس را به ما چیره کرد
59. ۵۹تو باغی و من در دمن مانده ام
60. ۶۰بدا بر سرایی که من مانده ام
61. ۶۱تو نوری و من مانده در ظلمتم
62. ۶۲تو معبودی و من همه غفلتم
63. ۶۳خدایا در آن ورطه ی هولناک
64. ۶۴مبادا گنهکار خیزم ز خاک
65. ۶۵در ‌آن بی‌پناهی پناهم بده
66. ۶۶ز رحمت به فردوس راهم بده
67. ۶۷خطا گفتم ای
68. ۶۸مهربان بر عباد
69. ۶۹که دور از تو فردوس و جنت مباد
70. ۷۰ز جنت همه آرزویم تویی
71. ۷۱به فردوس هم آنچه جویم تویی
72. ۷۲دلم را به شوق تو پیراستم
73. ۷۳که تنها ز هستی تو را خواستم
74. ۷۴تو بودی به هر حال معبود من
75. ۷۵تو هستی به هر لحظه مقصود من
76. ۷۶مرا از گنه شستشویی بده
77. ۷۷به خاک درت آبرویی بده
78. ۷۸به مردن مرا از گنه پاک کن
79. ۷۹چو بخشیده ای همدم خاک کن
80. ۸۰نگویم که در بر رخم باز نیست
81. ۸۱همای مرا حال پرواز نیست
82. ۸۲اگر چه خدا جوی دیرینه ام
83. ۸۳نشسته غباری بر آیینه ام
84. ۸۴مرا نفس اماره در خاک کن
85. ۸۵به مهرت غبار از دلم پاک کن
86. ۸۶به دست تو آیینه یابد جلا
87. ۸۷به امر تو هر سنگ گردد
88. ۸۸طلا
89. ۸۹به فرمان تو گل بر آید ز سنگ
90. ۹۰ز نقش تو شد غنچه هفتاد رنگ
91. ۹۱چراغ همه آسمان‌ها ز تست
92. ۹۲تویی بی‌نشان این نشان‌ها ز تست
93. ۹۳به مهر تو هر شاخه در گل نشست
94. ۹۴بسی نغمه در نای بلبل نشست
95. ۹۵همه رود‌ها در خروش تواند
96. ۹۶چمن‌ها همه لاله پوش تواند
97. ۹۷تو بر ابر فرمان باران دهی
98. ۹۸گل و لاله بر مرغزاران دهی
99. ۹۹ز آهو بر آورده یی بوی مشک
100. ۱۰۰عطا کرده یی میوه از چوب خشک
101. ۱۰۱تو رخشنده کردی دل مشتری
102. ۱۰۲چه کس می‌کند جز تو میناگری
103. ۱۰۳مه و مهر روشن دو فانوس تست
104. ۱۰۴همه آسمانها زمین بوس تست
105. ۱۰۵جهان از تو بالا و پستی گرفت
106. ۱۰۶همه نیستی از تو هستی گرفت
107. ۱۰۷تو
108. ۱۰۸بر خیل جنبندگان جان دهی
109. ۱۰۹تو هستی که بر ذره فرمان دهی
110. ۱۱۰عطای تو بر چشم ما خواب ریخت
111. ۱۱۱به شب بر فلک نور مهتاب ریخت
112. ۱۱۲به هرجا نشستم خیال تو بود
113. ۱۱۳به هر باغ دیدم جمال تو بود
114. ۱۱۴بسا نقش بر سنگ بگذاشتی
115. ۱۱۵سپاست که بر صخره گل کاشتی
116. ۱۱۶همه نخل‌ها سبز پوش تواند
117. ۱۱۷همه نحل‌ها
118. ۱۱۸باده نوش تواند
119. ۱۱۹خدایا جهان پر ز آهنگ تست
120. ۱۲۰به هر گل نموداری از رنگ تست
121. ۱۲۱تو از کوه‌ها چشمه انگیختی
122. ۱۲۲تو در آب‌ها زندگی ریختی
123. ۱۲۳ز چشم غزالان تو را دیده ام
124. ۱۲۴به بوی تو از شاخه گل چیده ام
125. ۱۲۵برآری بسی چشمه از سنگها
126. ۱۲۶به یک گل عطا کرده یی رنگ‌ها
127. ۱۲۷به دریا که خود عالمی
128. ۱۲۸دیگرست
129. ۱۲۹درون صدف‌ها بسی گوهر ست
130. ۱۳۰خدایا چه گویم چه‌ها کرده یی
131. ۱۳۱گل از قعر دریا برآورده یی
132. ۱۳۲شدم در شگفتی ز دیدار سنگ
133. ۱۳۳که هر سنگ دریاست هفتاد رنگ
134. ۱۳۴به دریا هنرها برافراختی
135. ۱۳۵به دریاچه گلخانه‌ها ساختی
136. ۱۳۶به جنگل اگر پا گذارد کسی
137. ۱۳۷ز حیرت تحمل نیارد بسی
138. ۱۳۸ز بیننده گل می
139. ۱۳۹کند دلبری
140. ۱۴۰به هر برگ صد گونه صورتگری
141. ۱۴۱هوا سبز و سرتاسر بیشه سبز
142. ۱۴۲درخت ارغوانی ولی ریشه سبز
143. ۱۴۳به جنگل بیا و نقش کندو بین
144. ۱۴۴چو بینی همه نقشه ی او ببین
145. ۱۴۵کجا می‌تواند کسی حس کند
146. ۱۴۶که زنبور کار مهندس کند
147. ۱۴۷به جز او که گفت آن نواندیش را
148. ۱۴۸مسدس کند خانه ی خویش را
149. ۱۴۹که آموختنش دل به گل باختن
150. ۱۵۰به گلها نشستن عسل ساختن
151. ۱۵۱چه صورتگری نقش گل ریخته
152. ۱۵۲چه دستی چنین طرحی انگیخته
153. ۱۵۳یه گلها چه کس این همه رنگ داد
154. ۱۵۴به بلبل چه کس شور آهنگ داد
155. ۱۵۵چه کس روشنی در قمر ریخته
156. ۱۵۶چو فانوس بی‌تکیه آویخته
157. ۱۵۷چه کس بیشه را این همه رنگ زد
158. ۱۵۸چه دستی دو
159. ۱۵۹صد نقشه بر سنگ زد
160. ۱۶۰اگر باشدت دیده ی دل نکوست
161. ۱۶۱به هر پرده ی چشم ما نقش اوست
162. ۱۶۲ببین مردم چشم خود را دمی
163. ۱۶۳که در نقطه پیدا بود عالمی
164. ۱۶۴خدایا توهستی در اندیشه ام
165. ۱۶۵دود نور تو در رگ و ریشه ام
166. ۱۶۶بزرگا ز حیرت به فریاد من
167. ۱۶۷ز پا تا به سر حیرت آباد من
168. ۱۶۸از این باده‌هایی که
169. ۱۶۹در دست تست
170. ۱۷۰سرا پا وجودم همه مست تست
171. ۱۷۱ز مستی ندانم ره خانه را
172. ۱۷۲نداند کسی حال دیوانه را
173. ۱۷۳کجا مور داند سلیمان کجاست
174. ۱۷۴کجا لعل داند بدخشان کجاست
175. ۱۷۵ز بس نقش حیرت به دل میزنی
176. ۱۷۶کلاه از سر عقل می‌افکنی
177. ۱۷۷ندانم به درگاه نتو چیستم
178. ۱۷۸چه گویم که خود کمتر از نیستم
179. ۱۷۹چنانم
180. ۱۸۰به حیرت که دیوانه ام
181. ۱۸۱به شمع تو عمریست پروانه ام
182. ۱۸۲از این شمع خلقت برافروختن
183. ۱۸۳چه آید ز پروانه جز سوختن