1. ۱خبر ببر به تن آسودگان خواب زده
2. ۲به آنکه بر دل غافل دو صد حجاب زده
3. ۳بگو چه می‌کنی از هول روز رستاخیز
4. ۴تو ای خراب‌تر از تشنه ی شراب زده
5. ۵فغان ز روز قیامت که مردمان بینی
6. ۶چو مرغکان هراسنده ی عقاب زده
7. ۷بدا به سایه نشینان که می‌دوند از هول
8. ۸به روز واقعه با روی آفتاب زده
9. ۹چه نقش‌ها که برآرند و پرده برگیرند
10. ۱۰ز رنگ مردم صد چهره ی نقاب زده
11. ۱۱خداگریختگان در عزای کرده ی هخویش
12. ۱۲به غم نشسته پریشان شده عتاب
13. ۱۳زده
14. ۱۴پسر به سایه ی مادر دود ز آتش خشم
15. ۱۵گریزد از بر او مادر شتاب زده
16. ۱۶پدر به ضجه گریزد ز چنگ دختر خویش
17. ۱۷نفس بریده غم آکنده اضطراب زده
18. ۱۸هزار ناله برآرد ز دل به روز حساب
19. ۱۹کسی که دست به صد کار بی‌حساب زده
20. ۲۰چه تشنگان که در آن سرزمین آتش و آه
21. ۲۱به هر کویر قدم در پی
22. ۲۲سراب زده
23. ۲۳چو مرگ پرده بگشاید به رویت ای خواجه
24. ۲۴به چشم خود نگری نقش زر بر آب زده
25. ۲۵قیامتست و همه صالحان به تخت مراد
26. ۲۶منافقان و گنه پیشگان عقاب زده
27. ۲۷بهشت مامن مستان می‌ندیده به کام
28. ۲۸عذاب ناب نصیب شراب ناب زده
29. ۲۹نعیم دوست سزای هر آنکه عاشق اوست
30. ۳۰ز باب لطف صلایی به شیخ
31. ۳۱و شاب زده
32. ۳۲چه باغها که ندیده است چشم کس در خواب
33. ۳۳به جای آب به فرش چمن گلاب زده
34. ۳۴عروس بستر نورند حوریان بهشت
35. ۳۵تنی چو نسترن و حجله ماهتاب زده
36. ۳۶بگو بدانکه سحر جبهه می‌نهد بر خاک
37. ۳۷که آفتاب دمد از رخ تراب زده
38. ۳۸چه مرگ در رسد از راه وقت بیداریست
39. ۳۹حذر ز واقعه ای
40. ۴۰خفتگان خواب زده