1. ۱در سرزمین نیل
2. ۲فرعونهای خفته به کام سیاه مرگ
3. ۳حکام مومیایی در شیشه‌ها اسیر
4. ۴با چشمهای مات و دهان نیمه باز
5. ۵فریاد می‌زنند
6. ۶این دست
7. ۷های لاغر و خشک و نحیف ما
8. ۸یک روز بوسه گاه سران سپاه بود
9. ۹در پنجه‌های ما که پرست از غبار مرگ
10. ۱۰فرمان سرنوشت سپید و سیاه بود
11. ۱۱چنگال ما گلوی بسی بی‌گنه فشرد
12. ۱۲خون هزاربرده ی مسکین به خاک ریخت
13. ۱۳بازوی ما که در رگ خود خون ظلم داشت
14. ۱۴سرهای بی‌شمار به خاک هلاک ریخت
15. ۱۵این
16. ۱۶چشمها که روزن خاموش قرنهاست
17. ۱۷با یک نگاه جان بسی ناتوان گرفت
18. ۱۸این حفره‌های شوم که طرح دهان ماست
19. ۱۹با یک سخن ز مردم بی‌کس امان گرفت
20. ۲۰در کاسه‌های جمجمه ی خاکسود ما
21. ۲۱اندیشه ی خدایی و باد غرور بود
22. ۲۲در تنگنای حنجره ی پر سکوتمان
23. ۲۳فریاد خود ستایی و آوای زور بود
24. ۲۴با دست
25. ۲۵برده بر زبر و زیر قصرمان
26. ۲۶خشتی ز نقره خشت دگر از طلا زدیم
27. ۲۷از خون بی‌گناه ک رنگ شراب داشت
28. ۲۸مست غرور تکیه به تخت خدا زدیم
29. ۲۹اما دریغ دوره ی شوکت به سر رسید
30. ۳۰تالار پر شکوه خدایان مغاک شد
31. ۳۱سرهای پر غرور سلاطین به باد رفت
32. ۳۲وان کاخ‌های سر به فلک تل خاک شد
33. ۳۳با عبرتی نگاه
34. ۳۴به فرعون دوختم
35. ۳۵گفتم به زیرلب
36. ۳۶دیدی که آفتاب تسم بی‌فروغ بود
37. ۳۷دیدی که روطهای طلایی به شب نشست
38. ۳۸وان شوکت و جلال شیاطین دروغ بود
39. ۳۹دیدی که خشتهای زر و سیم قصر تو
40. ۴۰چون سرمه ررفت در دهن گردبادها
41. ۴۱دیدی که دست مرگ گلوی تو را فشرد
42. ۴۲رفت آن جلال و جاه دروغین ز یاد‌ها
43. ۴۳کو آفتاب بخت خدایان رود نیل
44. ۴۴روشن نگر ستاره ی فرعون کور ش
45. ۴۵وان تخت و بخت و قطر که از رنج برده بود
46. ۴۶همراه آرزوی خدایان به گور شد