1. ۱لحظه ی شادی به دنیا کیست
2. ۲ماتم و دردش صد شادی یکیست
3. ۳شادی دنیا عرض غم جوهر است
4. ۴شادمانی دایه انده مادر است
5. ۵چون رود مادر بر
6. ۶همسایه یی
7. ۷بسپرد کودک به دست دایه یی
8. ۸تا که کودک دور از مادر شود
9. ۹از بلور اشک چشمش‌تر شود
10. ۱۰دایه گوید قصه ی جن و پری
11. ۱۱تا نگرید کودک از بی‌مادری
12. ۱۲دایه خواهد که لب را‌تر کند
13. ۱۳طفل از نو یادی از مادر کند
14. ۱۴هر زمان افسانه اش گردد تمام
15. ۱۵در سر کودک فتد سودای
16. ۱۶مام
17. ۱۷تو همان طفلی که تنها مانده یی
18. ۱۸بی‌کس و تنها به دنیا مانده یی
19. ۱۹دایه ی تو لحظه‌های شادی است
20. ۲۰وندران آثار بی‌بنیادی است
21. ۲۱لیک غم با رگ رگ تو آشناست
22. ۲۲خنده‌هایت هم غم شادی نماست
23. ۲۳لحظه ی شادی دروغی بیش نیتس
24. ۲۴خود چراغ بی‌فروغی بیش نیست
25. ۲۵گر که پرسی علت اندوه چیست
26. ۲۶با تو گویم جز جدایی نیست نیست
27. ۲۷ما ز اصل خود جدا افتاده ییم
28. ۲۸وندرین غربت سرا افتاده ییم
29. ۲۹راه ما بس دور شد از اصل خویش
30. ۳۰رهرویم اندر طریق وصل خویش
31. ۳۱اصل ما باغ بهشت و یار بود
32. ۳۲مامن سایه ی گلزار بود
33. ۳۳جای ما این زادگاه خاک نیست
34. ۳۴شهر شیرین تو از این تاک نیست
35. ۳۵تا وصال
36. ۳۶اصل ما ندید به دست
37. ۳۷در دل ما این غم و اندوه هست
38. ۳۸ما وطن را پشت سر بگذاشتیم
39. ۳۹کلبه ی غم را وطن انگاشتیم
40. ۴۰قطره‌ها بودیم در روز الست
41. ۴۱جوی‌ها ز قطره‌ها آمد به دست
42. ۴۲جوی‌ها چون عازم مقصود شد
43. ۴۳صد هزاران جوی کوچک رود شد
44. ۴۴ما همه رودیم در پهنای دشت
45. ۴۵از ازل این
46. ۴۶بود ما را سرگذشت
47. ۴۷سوی اقیانوس اعلا می‌رویم
48. ۴۸روز و شب پایین و بالا می‌رویم
49. ۴۹قرنها این رود در پیمودنست
50. ۵۰در گذرگاهش فغان و شیونست
51. ۵۱می‌زند در هر قدم سر را به سنگ
52. ۵۲هر زمان بیند بلای رنگ رنگ
53. ۵۳زین بلا‌ها جز خروشش چاره نیست
54. ۵۴پیش پایش غیر سنگ خاره نیست
55. ۵۵یکزمان آسوده نبود در سفر
56. ۵۶سنگ‌ها بر جان خرد از رهگذر
57. ۵۷این فغان و این خروش بی‌امان
58. ۵۸همسفر با رود باشد هر زمان
59. ۵۹می‌رود بی‌آنکه خاموشی کند
60. ۶۰تا که به دریا همآغوشی کند
61. ۶۱خود تو هستی قطره یی در چنگ رود
62. ۶۲حاصلت در راه جز شیون نبود
63. ۶۳وندرین دنیا که باشد معبرت
64. ۶۴غم
65. ۶۵نگیرد سایه ی خود از سرت
66. ۶۶اندر این منزل نبینی جز گزند
67. ۶۷تهمت آسودگی بر خود مبند
68. ۶۸تا تو را در شهر شادی راه نیست
69. ۶۹دست غم از دامنت کوتاه نیست
70. ۷۰می‌روی در پیچ و خم بالا و پست
71. ۷۱تا که دامان نشاط آید به دست
72. ۷۲آن زمان دانی که دنیا دایه بود
73. ۷۳وین جهان با درد و غم همسایه بود
74. ۷۴سنگ‌ها در راه خود بینی بسی
75. ۷۵تا به اقیانوس جاویدان رسی