1. ۱بگو به خواجه که از شهر عافیت دوری
2. ۲گرسنه چشم جهانی اگر چه گنجوری
3. ۳تو را به جز لب نانی ز گنج بهره نبود
4. ۴بدین معامله مالک نیی که
5. ۵مزدوری
6. ۶فغان که گنج سلیمانی ات رود بر باد
7. ۷به خاک تیره سرانجام طعمهی موری
8. ۸کمند خویش فرا چین اگر چه بهرامی
9. ۹فریب صید مخور زانکه دانه ی گوری
10. ۱۰چه لحظه‌های سرور آفرین که از تو گذشت
11. ۱۱چو راه باغ ندانی به لانه مسروری
12. ۱۲سخن درست بگویم چو کرم ابریشم
13. ۱۳درون پیله
14. ۱۴به جان کندنی و معذوری
15. ۱۵درون جان تو شیطان نشسته آدم کو
16. ۱۶چرا ز سجده گریزی مگر که مغروری
17. ۱۷شرار عشق نداری چو شمع خاموشی
18. ۱۸نه در نهاد تو سزی نه در دلت نوری
19. ۱۹رخ از وصال مگردان که یار نزدیکست
20. ۲۰به جهد چاره ی خودکن که از خدا دوری