1. ۱ای اهل هنر چشم و چراغ
2. ۲دل مایید
3. ۳این گونه خموشانه در اندوه چرایید
4. ۴ای نغمه گران بر لبتان شور غزل کو
5. ۵چون بلبل سرمست به هر
6. ۶گل بسرایید
7. ۷در بزم طرب گاه سه گاهی بنوازید
8. ۸خود جامه داران از چه پی شور و نوایید
9. ۹بر رشته ی هر تار دو صد نغمه بریزید
10. ۱۰اندوه مجویید و به شادی بگرایید
11. ۱۱گلبانگ طرب از رگ هر چنگ برآرید
12. ۱۲غمهای کهن ر ز دل ما بزدایید
13. ۱۳سازی غزلی ولوله یی بانگ نشاطی
14. ۱۴آنگونه خموشید
15. ۱۵که گویی به عزایید
16. ۱۶یک قول هماهنگ ز صد ساز بر آرید
17. ۱۷تا جامعه داند که هنرمند شنایید
18. ۱۸ای چامه سرایان به درودی به سرودی
19. ۱۹بر قصر دلاویز غزل در بگشایید
20. ۲۰ای توده نقاش دل افسرده مباشید
21. ۲۱این گونه بهدندان سرانگشت مخایید
22. ۲۲بر کاغذ بی‌رنگ دو صد رنگ بپاشید
23. ۲۳بر پیکر
24. ۲۴بیمار هنر جان بفزایید
25. ۲۵ای یار هنر پیشه بگو نقش شما چیست
26. ۲۶از پرده ی غم بر زبر صحنه برآیید
27. ۲۷چون روز تماشاست ز بازی مگریزید
28. ۲۸از پرده برآیید که خود را بنمایید
29. ۲۹حیف است هنر در کف هر بی‌هنر افتد
30. ۳۰دردانه گهر از دهن سک بربایید
31. ۳۱ای پاکدلان رنج هنرمند مخواهید
32. ۳۲بر جای
33. ۳۳هنر بی‌هنران را مستایید
34. ۳۴در بزم خدایان غزل ععود بسوزید
35. ۳۵بر فرق عروسان هنر قند بسایید
36. ۳۶ای بار بدان چنگ نشاط آورتان کو
37. ۳۷ای خلیل هنرمند ز خلوت بدرآیید
38. ۳۸چون زهره برآیید و به ما نور بتابید
39. ۳۹ای اهل هنر چم و چراغ دل مایید