1. ۱گذر کردم به گورستان یاران
2. ۲به خاک نغزگویان گلعذاران
3. ۳همه آتش بیان و نغمه پرداز
4. ۴دریغا در گلوشان مرده آواز
5. ۵بسی ساقی که خود
6. ۶افتاده مدهوش
7. ۷همه گلچهرگان با گل همآغوش
8. ۸عجب بزمی که آهنگش خموشیست
9. ۹نه جای باده و نه باده نوشیست
10. ۱۰نهی گر گوش دل را بر سر سنگ
11. ۱۱بر آری ناگهان آه از دل تنگ
12. ۱۲گلندامان زیر سنگ خفته
13. ۱۳در آغوشی خموشی تنگ خفته
14. ۱۴نه بانگی در گلوی نغمه سازان
15. ۱۵نه جانی در تن گردنفرازان
16. ۱۶غلط گفتم در این غمخانه غوغاست
17. ۱۷نشان عاشقی در بی‌نشان هاست
18. ۱۸بسی بلبل که در گل نغمه خوان است
19. ۱۹قفس هاشان ز جنس استخوان است
20. ۲۰به گل‌ها خفته گلها دسته دسته
21. ۲۱به دست ساقیان جام شکسته
22. ۲۲همه گل پیکران پاییز دیده
23. ۲۳سهی قدان همه قامت خمیده
24. ۲۴عروسان را مغاکی حجله
25. ۲۵گاهی
26. ۲۶مبارک باد ما اشکی و آهی
27. ۲۷همه آهووشان گیسو کمندان
28. ۲۸نکویان دلبران مشکل پسندان
29. ۲۹پری رویان عاشق داده بر باد
30. ۳۰همه شیرین لبان کشته فرهاد
31. ۳۱خط بطلان به هر مجنون کشیده
32. ۳۲بسی دلداده را در خون کشیده
33. ۳۳گلندامان از گل باصفاتر
34. ۳۴به لبخندی ز جان هم پر
35. ۳۵بهارتر
36. ۳۶همه در زیر سروی پای بیدی
37. ۳۷ولی نه آرزویی نه امیدی
38. ۳۸سیه چشمان شیرینکار دلبند
39. ۳۹که جان بخشیده‌اند از یک شکر خند
40. ۴۰به خدمت خوانده فراش صبا را
41. ۴۱نیدیده از رعونت زیر پا را
42. ۴۲نگاه مستشان هر سو فتاده هزاران خان و مان بر باد داده
43. ۴۳بسی دلداده را دیوانه کرده
44. ۴۴به
45. ۴۵نازی خانه‌ها ویرانه کرده
46. ۴۶همه سیمین تنان شیرین سخن‌ها
47. ۴۷به زیر سنگ و گل تنهای تنها
48. ۴۸به خاک افتاده گیسو داده بر باد
49. ۴۹چه شد آن نازها ای داد و بیداد
50. ۵۰بیا بنگر که ناز آلوده ای نیست
51. ۵۱به غیر از استخوان سوده ای نیست
52. ۵۲کجا رفتند آن افسانه سازان
53. ۵۳چه شد آهنگ مهر دلنوازان
54. ۵۴کجا رفتند مرغان چمن‌ها
55. ۵۵چه شد آن بزم‌ها آن انجمنها
56. ۵۶خموشی را نگر آوازها کو
57. ۵۷کجا شد نغمه‌ها آن ساز‌ها کو.
58. ۵۸چه جای نغمه در یاران نفس نیست
59. ۵۹ز خاموشی تو گویی هیچ کس نیست
60. ۶۰دل شاد و لبخند کجا رفت
61. ۶۱هنرهای هنرمندان کجا رفت
62. ۶۲چه شد غوغا گری‌های شبانه
63. ۶۳قناری‌ها
64. ۶۴خموشند از ترانه
65. ۶۵نه آوایی نه فریادی نه سازیست
66. ۶۶به پیش پبیشان راه درازیست
67. ۶۷صدای سازشان آوای مرگ ست
68. ۶۸نثار خاکشان خشکیده برگشت
69. ۶۹هم اینانی که در خلوت خزیدند
70. ۷۰عجب بزمی هنرمندانه چیدند
71. ۷۱چو می‌خواندم خطوط سنگ‌ها را
72. ۷۲در آنجا یافتم صبا را
73. ۷۳صبا آن نغمه ساز آتشین
74. ۷۴دست
75. ۷۵که دلها را به تار ساز می‌بست
76. ۷۶صبا در نغمه‌ها فرمانروا بود
77. ۷۷دو زلف زهره در چنگ صبا بود
78. ۷۸یه ساز خود هزاران رنگ می‌داد
79. ۷۹که هر سیمش هزاران زنگ می‌داد
80. ۸۰به خود گفتم که آن تابنده در کو
81. ۸۱به چنگش نغمه زنگ شتر کو
82. ۸۲مرا بر گور غمگینی گذر بود
83. ۸۳که روی سنگ آن نام قمر بود
84. ۸۴قمر آن عندلیب نغمه پرداز
85. ۸۵زنی هنگامه گر هنگام آواز
86. ۸۶اگر در بوستان لب باز می‌کرد
87. ۸۷میان بلبلان اعجاز می‌کرد
88. ۸۸ولی اکنون قمر افسرده جانست
89. ۸۹در این ویرانه خاکش در دهانست
90. ۹۰قمر روزی که در کشور قمر بود
91. ۹۱کجا او را از این منزل خبر بود
92. ۹۲نه آوایی نه بانگی نه سروری
93. ۹۳دو مشت استخوان در خاک گوری
94. ۹۴در این وادی که اقلیمی مخوف است
95. ۹۵قمر تا روز محشر خسوف است
96. ۹۶به زیر سنگ دیگر داریوش است
97. ۹۷که مست افتاده گل خموش است
98. ۹۸ز خاطر رفته عشق و یادگارش
99. ۹۹همان روزی که بودی زهره یارش
100. ۱۰۰کنار خویشتن رعنا ندارد
101. ۱۰۱که درگل عاشقی معنا ندارد
102. ۱۰۲در این تنها نشینی یار او کو
103. ۱۰۳در انگشتان محجوبی نوا نیست
104. ۱۰۴ز انگشتش به جز خاکی به جا نیست
105. ۱۰۵طربسازی که خود سازش شکسته
106. ۱۰۶بر آن گرد فراموشی نشسته
107. ۱۰۷ولی گویی که از او می‌شنودم
108. ۱۰۸من از روز ازل دیوانه بودم
109. ۱۰۹سماعی را سماعی نیست دیگر
110. ۱۱۰چراغش را شعاعی نیست دیگر
111. ۱۱۱به گوش
112. ۱۱۲ما نوا از گور او نیست
113. ۱۱۳طنین نغمه ی سنتور او نیست
114. ۱۱۴به جای ضرب تهرانی ز باران
115. ۱۱۵صدای ضرب خیزد در بهاران
116. ۱۱۶ز رگباری که بر این سنگ ریزد
117. ۱۱۷به هر ضربت صدای ضرب خیزد
118. ۱۱۸به یکسو صبحی افسانه گو بود
119. ۱۱۹که سنگ کهنه ای بر گور او بود
120. ۱۲۰صدا زد بندی این خانه ماییم
121. ۱۲۱چه شد افسانه
122. ۱۲۲ها افسانه ماییم
123. ۱۲۳تو هم از این حکایت قصه سر کن
124. ۱۲۴رفیقان را بز این منزل خبر کن
125. ۱۲۵میان صفه‌ها گور هارست
126. ۱۲۶فرامشخانه ای درلاله زار است
127. ۱۲۷نوای مرغوایش با دل تنگ
128. ۱۲۸بر آمد از دل خاک و دل سنگ
129. ۱۲۹که ما رفتیم و بس جانانه رفتیم
130. ۱۳۰خمار آلوده از میخانه رفتیم
131. ۱۳۱تو ای مرغ سحر‌ها
132. ۱۳۲ناله سر کن
133. ۱۳۳به بانگی داغ ما را تازه‌تر کن
134. ۱۳۴اگر اکنون ملک افتاده در بند
135. ۱۳۵بخوان بر یاد او شعر دماوند
136. ۱۳۶منم پاییزی و نامم بهار است
137. ۱۳۷دلم بر رحمت پروردگار است
138. ۱۳۸رشد یاسمی استاد دیرین
139. ۱۳۹به تلخی شسته دست از جان شیرین
140. ۱۴۰فتاده بی‌زبان در گور تنگش
141. ۱۴۱درخشد قطعه شعری روی
142. ۱۴۲سنگش
143. ۱۴۳نسیم آسا از این صحرا گذشتیم
144. ۱۴۴سبکرفتار و بی‌پروا گذشتیم
145. ۱۴۵به چشم ما کنون هر زشت زیباست
146. ۱۴۶چو. از هر زشت و هر زیبا گذشتیم
147. ۱۴۷گریزان از بر سودابه دهر
148. ۱۴۸سیاوش وار از آذرها گذشتیم
149. ۱۴۹کنون در کوی ناپیدا خرامیم
150. ۱۵۰چو از این صورت پیدا گذشتیم
151. ۱۵۱رشید از ما مجو نام و نشانی
152. ۱۵۲که از سرمنزل عنقا گذشتیم
153. ۱۵۳ز سویی تربت مسرور دیدم
154. ۱۵۴توانا شاعری در گور دیدم
155. ۱۵۵سخن سنج و سخندان و سخنیار
156. ۱۵۶ولی چون نقطه ای در خط پرگتار
157. ۱۵۷یه پیری خاطری بس شادمان داشت
158. ۱۵۸ب روز تلخ شکر در دهان داشت
159. ۱۵۹بخوانم قطعه یی زان پیر استاد
160. ۱۶۰که با طبع جوان داد سخن داد
161. ۱۶۱یکی
162. ۱۶۲گفتا ز دوران ناامیدم
163. ۱۶۳که می‌رویدبه سر موی سپیدم
164. ۱۶۴من از موی سپید اندیشه دارم
165. ۱۶۵که بر پای جوانی تیشه دارم
166. ۱۶۶بگفتم این خیالی ناپسندست
167. ۱۶۷جوانی آهویی سر در کمندست
168. ۱۶۸کمندش چیست ؟ شوق و شادمانی
169. ۱۶۹چو گم شد زود گم گردد جوانی
170. ۱۷۰جوانی دوره یی از زندگی نیست
171. ۱۷۱گه چون بگذشت
172. ۱۷۲نوبت گویدت ایست
173. ۱۷۳جوانی در درون دل نهفته
174. ۱۷۴جوانی در نشاط و شور خفته
175. ۱۷۵چو بینی دیر خواه و زود سیری
176. ۱۷۶جهانت می‌کند آگه که پیری
177. ۱۷۷در آنجا چون رهی را خفته دیدم
178. ۱۷۸دلم را از غمش آشفته دیدم
179. ۱۷۹به یاد آمد مرا روز جدایی
180. ۱۸۰که رفت از شمع چشمش روشنایی
181. ۱۸۱دگر در نای او شور غزل نیست
182. ۱۸۲کنون در شاعری ضرب المثل نیست
183. ۱۸۳به خود گفتم چرا از این غزلسرا
184. ۱۸۴میان خفتگان برناید آواز
185. ۱۸۵برآمد ناله یی از پرده خاک
186. ۱۸۶شنیدم از رهی این شعر غمناک
187. ۱۸۷الا ای رهگذر کز راه یاری
188. ۱۸۸قدم بر تربت ما می‌گذاری
189. ۱۸۹در اینجا شاعری غمناک خفته است
190. ۱۹۰رهی در سینه این خاک نهفته
191. ۱۹۱است
192. ۱۹۲به شبها شمع بزم افروز بودیم
193. ۱۹۳که از روشندلی چ.ن روز بودیم
194. ۱۹۴کنون شمع مزاری نیست ما را
195. ۱۹۵سراغی کن ز جان دردناکی
196. ۱۹۶برافکن پرتوی بر تیره خاکی
197. ۱۹۷بنه مرهم ز اشکی داغ ما را
198. ۱۹۸بزن آبی بر این آتش خدا را
199. ۱۹۹ز سوز سینه با ما همرهی کن
200. ۲۰۰چو بینی عاشقی یاد رهی کن
201. ۲۰۱به نزدیک
202. ۲۰۲رهی خاک فروغ است
203. ۲۰۳تو گویی آن همه شهرت دروغ است
204. ۲۰۴پس از عصیان و اسیر افتاده بر خاک
205. ۲۰۵مغاکی تنگ با دیوار نمناک
206. ۲۰۶تولد دیگر و مرگش دگر بود
207. ۲۰۷ولی از این تولد بی‌خبر بود
208. ۲۰۸که میلادی دگر باشد پس از مرگ
209. ۲۰۹روان‌ها را سفر باشد پس از مرگ
210. ۲۱۰تماشا کن که ایرج لا ل لال است
211. ۲۱۱خکوش از
212. ۲۱۲آن خروش و قیل و قال است
213. ۲۱۳شکسته دست یزدان خامه اش را
214. ۲۱۴ز دلها برده عارفنامه اش را
215. ۲۱۵کجا رفت آن سخنهای بد آموز ؟
216. ۲۱۶کجا شد چامه‌های خانمان سوز
217. ۲۱۷همان روزی که صاف و ساده بودم
218. ۲۱۸دم کریاس در ایستاده بودم
219. ۲۱۹کنون ایرج بگو آن ماحضر کو
220. ۲۲۰نشان از آن زن و کریاس در کو ؟
221. ۲۲۱دریغ
222. ۲۲۲از ایرج و طبع خداداد
223. ۲۲۳که در راه پریشان گویی افتاد
224. ۲۲۴بدا بر ما که تن در گل بماند
225. ۲۲۵به دیوان گفته باطل بماند
226. ۲۲۶خوشا هجرت از اینجا با دل پاک
227. ۲۲۷که همچون گل نهندت در دل خاک
228. ۲۲۸خوشا آن کس که چ.ن زین ره گذر کرد
229. ۲۲۹به اقلیم نیکوکاران سفر کرد
230. ۲۳۰خوشا ! با عشق حق در خاک رفتن
231. ۲۳۱بدا! پاک آمدن نا پاک رفتن