1. ۱تا سواد قریه راهی بود
2. ۲چشم‌های ما پر از تفسیر ماه زنده بومی
3. ۳شب درون آستین هامان
4. ۴می‌گذشتیم از میان آبکندی خشک
5. ۵از کلام سبزه زاران گوش‌ها سرشار
6. ۶کوله بار از انعکاس شهرهای دور
7. ۷منطق زبر زمین در زیر پا جاری
8. ۸زیر دندانهای ما طعم فراغت جابجا می‌شد
9. ۹پای پوش ما که ازجنس نبوت بود ما را با نسیمی از زمین میکند
10. ۱۰چوبدست ما به دوش خود بهار جاودان می‌برد
11. ۱۱هر یک از ما آسمانی داشت در هر انحنای فکر
12. ۱۲هر تکان دست ما با جنبش
13. ۱۳یک بال مجذوب سحر می‌خواند
14. ۱۴جیب‌های ما صدای جیک جیک صبح‌های کودکی می‌داد
15. ۱۵ما گروه عاشقان بودیم و راه ما
16. ۱۶از کنار قریه‌های آشنا با فقر
17. ۱۷تا صفای بیکران می‌رفت
18. ۱۸بر فراز آبگیری خودبخود سرها همه خم شد
19. ۱۹روی صورت‌های ما تبخیر می‌شد شب
20. ۲۰و صدای دوست می‌آمد به گوش دوست