1. ۱بسم ز نرگس سیراب و لاله خودرویکه نرگس بت من لاله درکشید بروی
2. ۲سیاه و لعل چو لاله است نرگس بت منسیه چو روز من از عشق و لعل چون رخ اوی
3. ۳بآینه نگرید آن یگار و دید در انوبنور نرگس سیراب و لاله خود روی
4. ۴شد آن دو نرگس او فتنه بر دو عارض اوچو من بر آن صنم سرو قد مشکین موی
5. ۵ز جوی نرگس بر لاله راند او بر جزعچنانکه گشت هان لاله را و نرگس موی
6. ۶ستاره نامی و مه عارضی و غالیه مویمه و ستاره گرفت از تو نور و غالیه بوی
7. ۷ستاره بارم خویش از غم آنکه تو بفالیه مه را بپوشی ای مه روی
8. ۸منجمی را گفتم که هیچ نجم فلکبود چو نجم کله دوز پیش من بر گوی
9. ۹جوابداد که بر آستان حسن و جمالیکیست نجم کله دوز و تو منجم اوی
10. ۱۰منجم توام ای نجم آسمان جلالهمیشه از نظر وصل تو سعادت جوی
11. ۱۱بچشم دل نظری کن بمن بین که مراز چشم سر بدو رخ بر روان شدست دو جوی
12. ۱۲بآب دیده چو من خویشتن همی شویمتو دل ز مهر و وفای من ای دو دیده مشوی
13. ۱۳بمن نویس یکی نامه پیش از آنکه رختز خط مشگین چوگان بزد بسیمین گوی
14. ۱۴بیاد رویه نخشب دو زلف بر رخ زنکه تا دهد همه را عبده گل خود روی
15. ۱۵بپیش باد نه آن نامه تا بمن برسدکه هیچ خنک نیابی چو باد با تک و پوی
16. ۱۶بکوی و صافی آن نامه را بزن عنوانبه پیش نامه تو با خواره بندم گوی