1. ۱منم کلوخ خر افشار کنگ خشک سپوزحرامزاده و قلاش و رند و عالمسوز
2. ۲چو گاو گمشده‌ام تا به شاخ برنخورمبه هرکجا که رسم در برم یکی بتیوز
3. ۳به تاز بازی در شهر گشته‌ام شهرهبه گونه گونه لباسات و حیله و در و دوز
4. ۴نه شعر تازی دانم نه علم و فضل و ادبدرست یاب بدیشان نبوده‌ام یک روز
5. ۵ازین سپس من و مرد مواجران حرونمح و فلاخن و گنجشک و کبک و . . . یه و گوز
6. ۶من و دو یارک من تاز را به حُجره بریمهمی کشیم و سپوز و همی کشیم و سپوز
7. ۷چنان کشیم و چنان دربریم تا گه روزکه خواب ناید همسایه را ز فوزافوز
8. ۸چو سر برآرد گنده، سرش فرو گیریمبه زخم سیلی و مور روند بر کافوز
9. ۹دریغ از آن شرف وحشی و فضائل اوکه عاشقست بر آن لاله‌روی لالک دوز
10. ۱۰بنای مذهب تازان به فضل بربودیبجز شرف نبود کس به ناز بر، فیروز
11. ۱۱جواب شعر شرف نیست این معاذاللهمن آن کسم که مه دی کنم به دم نوروز