1. ۱ای سنایی تو کجایی که به خون تو دریمتا به نیمور هجا نفحه شعرت بدریم
2. ۲هرکجا شعر تو یابیم نقیصه بکنیمور ترا نیز بیابیم، به . . . ن در ببریم
3. ۳اندبار از تو و دیوانه عطیه کل و کورکلتر و کورتر و غرتر و دیوانه‌تریم
4. ۴تحفه تست و عطای تو عطیه کل و کورما همه ساله و را کاج بیاد تو خوریم
5. ۵گردن دول تو از سیلی چون دیم کنیمتو مپندار ازین کار که که ما کفشگریم
6. ۶تو مپندار که تا او بر ما باشد، ماروی زی هجو تو آریم و ازو در گذریم
7. ۷هر زمان شعر تو آرد بر ما این کل کورنعره بردارد و گوئیم نه گنگیم و کریم
8. ۸سرما خورد یکی گنده سر از بهر خدایتو چه دانی که چه در گند سر و درد سریم
9. ۹شعرهای تو بخوانیم و بر او سخره کنیمور کند سخره ما، سخره او را نخریم
10. ۱۰چند گوئی که سخنهای سنائی نخرندنخریم و نخریم و نخریم و نخریم
11. ۱۱ای سنائی ز من و کور عطیه خیریجستجو می نکنی، دانی تا بر چه دریم
12. ۱۲چند گوئی که سنائی و سنائی و ثنانه سنائی زر سر خست و نه ما از گز ریم
13. ۱۳ای سنائی بجز این هست که تو با هنریای سنائی بجز این هست که ما بی هنریم
14. ۱۴هنر اینست که تو می بهلی، ما نهلیمبپس پشت، که تو می بغری، ما بغریم
15. ۱۵دوست و یار تو اینکور عطیه است درستبشکند آرزوی تو چو بدو در نگریم
16. ۱۶این جوابست مر آن را که سنایی گویدصنما تا به کف عشوه عشق تو دریم