1. ۱. . . ن ترک من، آن بت سیمینهست سرخ و سپید و گرد و سمین
2. ۲. . . ایر از آن . . . ن به عافیت هر شبسیم بستر کند، سمن بالین
3. ۳تنگ حلقه است . . . ن چو خاتم و ایردر نشیند به خاتمش چو نگین
4. ۴نه همه . . . ن چو یکدیگر باشدنه همه میوه‌ای بود شیرین
5. ۵فرق چندان بُوَد ز . . . ن تا . . . نکز زمین، تا به آسمان برین
6. ۶طبع کش سرد باشد و ناخوشرخ کند زرد و دل کند غمگین
7. ۷نرود همچو من به جز ره . . . نهرکه با خویشتن ندارد کین
8. ۸از سرین نیست در جهان خوش‌ترسال‌ها من بیازمودم این
9. ۹تا سر من همی بود بر دوشدر دل من بود امید سرین