1. ۱زین گلستان همه سودم به زیان می ماندچون گل زرد، بهارم به خزان می ماند
2. ۲سر زلفش که مرا دشمن جان بود به دستدر کف شانه به سررشته جان می ماند
3. ۳لب گل از گهرآمیزی دندان خالی ستتا نخندیده، به آن غنچه دهان می ماند
4. ۴می گریزد ز برم با قد چون تیر خدنگقامت خم شده ام تا به کمان می ماند
5. ۵تازگی ریخته و نقش قدم پیدا نیستراه آن گل، به ره آب روان می ماند
6. ۶بس که در سینه ام آشوب غمش تعبیه استآه اگر می کشم از دل، به فغان می ماند
7. ۷خوردن بوسه گنه، چاشنی عیش حرامشب وصل تو به روز رمضان می ماند