1. ۱سنبل از آشفتگی زلف کژت یک پیچ و تابمصحف روی توام تفسیر دارد صد کتاب
2. ۲یوسف از شرم جمالت محو زندان گشته استای جمال عالم‌آرای تو روشن ز آفتاب!
3. ۳در تمنای وصالت دین و دل بر باد شدعاقبت دستم به دامان تو در یوم‌الحساب!
4. ۴جام می با غیر می‌نوشی تو ای رعنا چرا؟!ز آتش حسرت دل و جان مرا سازی کباب!
5. ۵آب و تاب عارض و زلفت ندارد بوستانسنبل و گل هر دو از زلف و رخت بی آب و تاب
6. ۶نیست از عشقت نصیب من به جز داغ فراقاز می وصل تو در گیتی نگشتم کامیاب!
7. ۷طغرل از عکس جمالش محو حیرت گشته‌امتا فکند از عارض ماه خود آن دلبر نقاب!